شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٣١٧

[ رها كردن سران شيرويه را از بند ]

بدشنام لب را گشاييد باز * چه بر من چه بر شاه گردن فراز

هر آنكس كه بشنيد زو اين سخن * بدانست كان تخت نو شد كهن

همه يك سر از جاى برخاستند * بدشنام لبها بياراستند

بشد زاد فرخ بخسرو بگفت * كه لشكر همه يار گشتند و جفت

مرا بيم جانست اگر نيز شاه * فرستد به پيغام نزد سپاه

بدانست خسرو كه آن كژّ گوى * همى آب و خون اندر آورد بجوى

ز بيم برادرش چيزى نگفت * همى داشت آن راستى در نهفت

كه پيچيده بد رستم از شهريار * بجايى خود و تيغ زن ده هزار

دل زاد فرخ نگه داشت نيز * سپه را همه روى برگاشت نيز

[ رها كردن سران شيرويه را از بند ]

[ رها كردن سران شيرويه را از بند ]

بدانست هم زاد فرخ كه شاه * ز لشكر همه زو شناسد گناه

چو آمد برون آن بدانديش شاه * نيارست شد نيز در پيشگاه

بدر بر همى بود تا هر كسى * همى كرد زان آزمايش بسى

همى ساخت همواره تا آن سپاه * بپيچيد يك سر ز فرمان شاه

همى راند با هر كسى داستان * شدند اندر آن كار همداستان

كه شاهى دگر برنشيند بتخت * كزين دور شد فرّ و آيين و بخت

بر زاد فرخ يكى پير بود * كه بر كارها كردن آژير بود

چنين گفت با زاد فرخ كه شاه * همى از تو بيند گناه سپاه

كنون تا يكى شهريارى پديد * نيارى فزون زين نبايد چخيد

كه اين بوم آباد ويران شود * از اندوه ايران چو نيران شود

نگه كرد بايد به فرزند اوى * كدامست با شرم و بىگفت‌وگوى

ورا شاد بر تخت بايد نشاند * بران تاج دينار بايد فشاند

چو شيروى بيدار مهتر پسر * بزندان بود كس نبايد دگر

همى راى زد زين نشان هر كسى * برين روز و شب بر نيامد بسى

كه برخاست گرد سپاه تخوار * همه كارها زو گرفتند خوار

پذيره شدش زاد فرخ به راه * فراوان برفتند با او سپاه

رسيدند پس يك بديگر فراز * سخن رفت چند آشكارا و راز

همان زاد فرخ زبان برگشاد * بديهاى خسرو همه كرد ياد

همى گفت لشكر به مردى و راى * همى كرد خواهند شاهى بپاى

سپهبد چنين داد پاسخ بدوى * كه من نيستم چامهء گفت و گوى

اگر با سپاه اندر آيم بجنگ * كنم بر بدان جهان جاى تنگ

گرامى بد اين شهريار جوان * بنزد كنارنگ و هم پهلوان

چو روز چنان مرد كرد او سياه * مبادا كه بيند كسى تاج و گاه

نژند آن زمان شد كه بيداد شد * به بيدادگر بندگان شاد شد

سخنهاش چون زاد فرخ شنيد * مر او را ز ايرانيان برگزيد

به دو گفت كاكنون بزندان شويم * بنزديك آن مستمندان شويم

بياريم بىباك شيروى را * جوان و دلير جهانجوى را