شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٣١٣

[ گفتار اندر بزرگى خسرو پرويز ]

ببينيد تا از شما زير كيست * كه بر جان بد بخت بايد گريست

هر آن كس كه او راه دارد نگاه * بخسپد برين گاه ايمن ز شاه

دگر هرك يازد به چيز كسان * بود چشم ما سوى آن كس رسان

[ گفتار اندر بزرگى خسرو پرويز ]

[ گفتار اندر بزرگى خسرو پرويز ]

كنون از بزرگى خسرو سخن * بگويم كنم تازه روز كهن

بران سان بزرگى كس اندر جهان * ندارد به ياد از كهان و مهان

هر آنكس كه او دفتر شاه خواند * ز گيتيش دامن ببايد فشاند

سزد گر بگويم يكى داستان * كه باشد خردمند همداستان

مبادا كه گستاخ باشى بدهر * كه از پاى زهرش فزونست زهر

مسا با آز و با كينه دست * ز منزل مكن جايگاه نشست

سراى سپنجست با راه و رو * تو گردى كهن ديگر آرند نو

يكى اندر آيد دگر بگذرد * زمانى به منزل چمد گر چرد

چو برخيزد آواز طبل رحيل * به خاك اندر آيد سر مور و پيل

ز پرويز چون داستانى شگفت * ز من بشنوى ياد بايد گرفت

كه چندان سزاوارى و دستگاه * بزرگى و اورنگ و فرّ و سپاه

كزان بيشتر نشنوى در جهان * اگر چند پرسى ز دانا مهان

ز توران و ز هند و ز چين و روم * ز هر كشورى كان بد آباد بوم

همى باژ بردند نزديك شاه * برخشنده روز و شبان سياه

غلام و پرستنده از هر درى * ز در و ز ياقوت و هر گوهرى

ز دينار و گنجش كرانه نبود * چنو خسرو اندر زمانه نبود

ز شاهين و ز باز و پرّان عقاب * ز شير و پلنگ و نهنگ اندر آب

همه برگزيدند پيمان اوى * چو خورشيد روشن بدى جان اوى

نخستين كه بنهاد گنج عروس * ز چين و ز بر طاس و ز روم و روس

دگر گنج پر در خوشاب بود * كه بالاش يك تير پرتاب بود

كه خضرا نهادند نامش ردان * همان تازيان نامور بخردان

دگر گنج بادآورش خواندند * شمارش بكردند و درماندند

دگر آنك نامش همى بشنوى * تو گويى همه ديبهء خسروى

دگر نامور گنج افراسياب * كه كس را نبودى به خشكى و آب

دگر گنج كش خواندى سوخته * كزان گنج بد كشور افروخته

دگر آنك بدُ شادورد بزرگ * كه گويند رامشگران سترگ

بزر سرخ گوهر برو بافته * بزر اندرون رشته‌ها تافته

ز رامشگران سركش و بار بد * كه هرگز نگشتى بآواز بد

بمشكوى زرّين ده و دو هزار * كنيزك بكردار خرّم بهار

دگر پيل بد دو هزار و دويست * كه گفتى ازان بر زمين جاى نيست

فغستان چينى و پيل و سپاه * كه بر زين زرّين بدى سال و ماه

دگر اسب جنگى ده و شش هزار * دو صد بارگى كان نبد در شمار

ده و دو هزار اشتر باركش * عمارى كش و گام زن شست و شش