شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٣١١

[ ساختن خسرو ، ايوان مداين را ]

يكى جاى خواهم كه فرزند من * همان تا دو صد سال پيوند من

نشيند به دو در نگردد خراب * ز باران و ز برف و ز آفتاب

مهندس بپذرفت ايوان شاه * به دو گفت من دارم اين دستگاه

فرو برد بنياد ده شاه رش * همان شاه رش پنج كرده برش

ز سنگ و ز گچ بود بنياد كار * چنين بايد آن كو دهد داد كار

چو ديوار ايوانش آمد بجاى * بيامد بپيش جهان كدخداى

كه گر شاه بيند يكى كاردان * گذشته برو سال و بسيار دان

فرستد تنى صد بدين بارگاه * پسنديده با موبد نيك خواه

به دو داد زان گونه مردم كه خواست * برفتند و ديدند ديوار راست

بريشم بياورد تا انجمن * بتابند باريك تابى رسن

ز بالاِى آن تاب داده رسن * بپيمود در پيش آن انجمن

رسن سوى گنج شهنشاه برد * ابا مهر گنجور او را سپرد

و زان پس بيامد بايوان شاه * كه ديوار ايوان بر آمد به ماه

چو فرمان دهد خسرو زودياب * نگيرم برين كار كردن شتاب

چهل روز تا كار بنشيدم * ز كاريگران شاه بگزيندم

چو هنگامهء زخم ايوان بود * بلندى ايوان چو كيوان بود

بدان زخم خشمت نبايد نمود * مرا نيز رنجى نبايد فزود

به دو گفت خسرو كه چندين زمان * چرا خواهى از من تو اى بدگمان

نبايد كه دارى ازين دست باز * بآزرم بودن بيامد نياز

بفرمود تا سى هزارش درم * بدادند تا او نباشد دژم

بدانست كاريگر راست‌گوى * كه عيب آورد مرد دانا به روى

كه گيرد بران زخم ايوان شتاب * اگر بشكند كم كند نان و آب

شب آمد بشد كارگر ناپديد * چنان شد كزان پس كس او را نديد

چو بشنيد خسرو كه فرعان گريخت * بگوينده بر خشم فرعان بريخت

چنين گفت كان را كه دانش نبود * چرا پيش ما در فزونى نمود

بفرمود تا كار او بنگرند * همه روميان را بزندان برند

دگر گفت كاريگران آوريد * گچ و خشت و سنگ گران آوريد

بجستند هر كس كه ديوار ديد * ز بوم و بر شاه شد ناپديد

به بيچارگى دست ازان بازداشت * همى گوش و دل سوى اهواز داشت

كزان شهر كاريگر آيد كسى * نماند چنان كار بىبر بسى

همى جست استاد آن تا سه سال * نديدند كاريگرى بىهمال

بسى ياد كردند زان كار جوى * بسال چهارم پديد آمد اوى

يكى مرد بيدار با فرّهى * بخسرو رسانيد زو آگهى

هم آنگاه رومى بيامد چو گرد * به دو گفت شاه اى گنهكار مرد

بگو تا چه بود اندرين پوزشت * چه گفتى كه پيش آمد آموزشت

چنين گفت رومى كه گر شهريار * فرستد مرا با يكى استوار

بگويم بدان كاردان پوزشم * بپوزش بجا آيد افروزشم