شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٣٠٩

[ داستان باربد رامشگر ]

ندادى ورا بار سالار بار * نه نيزش بدى مردمى خواستار

چو نوميد برگشت زان بارگاه * ابا بربط آمد سوى باغ شاه

كجا باغبان بود مردوى نام * شد از ديدنش بار بد شادكام

بدان باغ رفتى بنوروز شاه * دو هفته ببودى بدان جشنگاه

سبك باربد نزد مردوى شد * هم آن روز با مرد همبوى شد

چنين گفت با باغبان باربد * كه گويى تو جانى و من كالبد

كنون آرزو خواهم از تو يكى * كجا هست نزديك تو اندكى

چو آيد بدين باغ شاه جهان * مرا راه ده تا ببينم نهان

كه تا چون بود شاه را جشنگاه * ببينم نهفته يكى روى شاه

به دو گفت مردى كايدون كنم * ز مغز تو انديشه بيرون كنم

چو خسرو همى خواست كايد بباغ * دل ميزبان شد چو روشن چراغ

بر باربد شد بگفت آنك شاه * همى رفت خواهد بران جشنگاه

همه جامه را باربد سبز كرد * همان بربط و رود ننگ و نبرد

بشد تا بجايى كه خسرو شدى * بهاران نشستنگهى نو شدى

يكى سرو بد سبز و برگش گشن * و را شاخ چون رزمگاه پشن

بران سرو شد بربط اندر كنار * زمانى همى بود تا شهريار

ز ايوان بيامد بدان جشنگاه * بياراست پيروزگر جاى شاه

بيامد پرى چهرهء ميگسار * يكى جام بر كف بر شهريار

جهاندار بستد ز كودك نبيد * بلور از مى سرخ شد ناپديد

بدانگه كه خورشيد برگشت زرد * همى بود تا گشت شب لاژورد

زننده بران سرو برداشت رود * همان ساخته پهلوانى سرود

يكى نغز دستان بزد بر درخت * كزان خيره شد مرد بيدار بخت

سرودى بآواز خوش بركشيد * كه اكنون تو خوانيش داد آفريد

بماندند يك مجلس اندر شگفت * همى هر كسى راى ديگر گرفت

بدان نامداران بفرمود شاه * كه جويند سرتاسر آن جشنگاه

فراوان بجستند و باز آمدند * بنزديك خسرو فراز آمدند

جهان ديده آنگه ره اندر گرفت * كه از بخت شاه اين نباشد شگفت

كه گردد گل سبز رامشگرش * كه جاويد بادا سر و افسرش

بياورد جامى دگر ميگسار * چو از خوب رخ بستد آن شهريار

زننده دگرگون بياراست رود * بر آورد ناگاه ديگر سرود

كه پيكار گردش همى خواندند * چنين نام ز آواز او راندند

چو آن دانشى گفت و خسرو شنيد * بآواز او جام مى دركشيد

بفرمود كاين را بجاى آوريد * همه باغ يك سر بپاى آوريد

بجستند بسيار هر سوى باغ * ببردند زير درختان چراغ

نديدند چيزى جز از بيد و سرو * خرامان به زير گل اندر تذرو

شهنشاه پس جام ديگر بخواست * بر آواز آن سر بر آورد راست

بر آمد دگر باره بانگ سرود * همان ساخته كرده آواز رود