شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٣٠٦

[ داستان ساختن خسرو تاك ديس را ]

همه كاخها را يك اندر دگر * بريد آنك بد شاه را كارگر

ز پوشيدنيها و از خوردنى * ز بخشيدنى هم ز گستردنى

بايوانهاشان بياراستند * پرستنده و بندگان خواستند

همان مى فرستاد و رامشگران * همه كاخ دينار بد بىكران

بهنگامشان رامش و خورد بود * نگهبان ايشان چهل مرد بود

[ داستان ساختن خسرو تاك ديس را ]

[ داستان ساختن خسرو تاك ديس را ]

كنون داستان گوى در داستان * ازان يك دل و يك زبان راستان

ز تختى كه خوانى ورا طاق ديس * كه بنهاد پرويز در اسپريس

سر مايهء آن ز ضحاك بود * كه ناپارسا بود و ناپاك بود

بگاهى كه رفت آفريدون گرد * و ز ان تازيان نام مردى ببرد

يكى مرد بد در دماوند كوه * كه شاهش جدا داشتى از گروه

كجا جهن برزين بدى نام اوى * رسيده بهر كشورى كام اوى

يكى نامور شاه را تخت ساخت * گهر گرد بر گرد او در نشاخت

كه شاه آفريدون به دو شاد بود * كه آن تخت پر مايه آزاد بود

درم داد مر جهن را سى هزار * يكى تاج زرّين و دو گوشوار

همان عهد سارى و آمل نوشت * كه بد مرز منشور او چون بهشت

بدانگه كه ايران بايرج رسيد * كزان نامداران وى آمد پديد

جهاندار شاه آفريدون سه چيز * بران پادشاهى برافزود نيز

يكى تخت و آن گرزهء گاوسار * كه ماندست زو در جهان يادگار

سديگر كجا هفت چشمه گهر * همى خواندى نام او دادگر

چو ايرج بشد زو بماند اين سه چيز * همان شاد بد زو منوچهر نيز

هر انكس كه او تاج شاهى بسود * بران تخت چيزى همى برفزود

چو آمد بكى خسرو نيك بخت * فراوان بيفزود بالاى تخت

برين هم نشان تا بلهراسپ شد * وزو همچنان تا بگشتاسپ شد

چو گشتاسپ آن تخت را ديد گفت * كه كار بزرگان نشايد نهفت

بجاماسپ گفت اى گرانمايه مرد * فزونى چه دارى بدين كاركرد

يكايك ببين تا چه خواهى فزود * پس از مرگ ما را كه خواهد ستود

چو جاماسپ آن تخت را بنگريد * بديد از در گنج دانش كليد

بروبر شمار سپهر بلند * همى كرد پيدا چه و چون و چند

ز كيوان همه نقشها تا به ماه * بران تخت كرد او بفرمان شاه

چنين تا بگاه سكندر رسيد * ز شاهان هرانكس كه آن گاه ديد

همى برفزودى برو چند چيز * ز زرّ و ز سيم و ز عاج و ز شيز

مر آن را سكندر همه پاره كرد * ز بىدانشى كار يكباره كرد

بسى از بزرگان نهان داشتند * همى دست بر دست بگذاشتند

بدين گونه بد تا سر اردشير * كجا گشته بد نام آن تخت پير

ازان تخت جايى نشانى نيافت * بران آرزو سوى ديگر شتافت

بمرد او و آن تخت ازو باز ماند * ازان پس كه كام بزرگى براند