شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٣٠٠

[ پاسخ نامهء قيصر از خسرو پرويز ]

ازان نامه شد شاه خرم نهان * برو تازه شد روزگار مهان

بسى آفرين كرد بر خانگى * به دو گفت بس كن ز بيگانگى

گرانمايه را جايگه ساختند * دو ايوان فرخ بپرداختند

ببردند چيزى كه بايست برد * بنزديك آن مرد بيدار گرد

بيامد بديد آن گزين جايگاه * و زان پس همى بود نزديك شاه

بخوان و نبيد و شكار و نشست * همى بود با شاه مهتر پرست

برين گونه يك ماه نزديك شاه * همى بود شادان دل و نيك خواه

[ پاسخ نامهء قيصر از خسرو پرويز ]

[ پاسخ نامهء قيصر از خسرو پرويز ]

چو يك ماه شد نامه پاسخ نوشت * سخنهاى با مغز و فرخ نوشت

سر نامه گفت آفرين مهان * بران باد كو باد دارد جهان

بد و نيك بيند ز يزدان پاك * وزو دارد اندر جهان بيم و باك

كند آفرين بر خداوند مهر * كزين گونه بر پاى دارد سپهر

نخست آنك كردى ستايش مرا * بنامه نمودى نيايش مرا

بدانستم و شاد گشتم بدان * سخن گفتن تاجور بخردان

پذيرفتم آن نامور گنج تو * نخواهم كه چندان بود رنج تو

ازيرا جهاندار يزدان پاك * بر آورد بوم ترا بر سماك

ز هند و ز سقلاب و چين و خزر * چنين ارجمند آمد آن بوم و بر

چه مردى چه دانش چه پرهيز و دين * ز يزدان شما را رسيد آفرين

چو كار آمدم پيش يارم بدى * بهر دانشى غمگسارم بدى

چنان شاد گشتم ز پيوند تو * بدين پر هنر پاك فرزند تو

كه كهتر نباشد به فرزند خويش * ببوم و بر و پاك پيوند خويش

همه مهتران پشت برگاشتند * مرا در جهان خوار بگذاشتند

تو تنها بجاى پدر بوديم * همان از پدر بيشتر بوديم

ترا همچنان دارم اكنون كه شاه * پدر بيند آزاده و نيك خواه

دگر هرچ گفتى ز شيروى من * ازان پاك تن پشت و نيروى من

بدانستم و آفرين خواندم * بران دين ترا پاك دين خواندم

دگر هرچ گفتى ز پاكيزه دين * ز يك شنبدى روزهء بآفرين

همه خواند بر ما يكايك دبير * سخنهاى بايسته و دلپذير

بما بر ز دين كهن ننگ نيست * بگيتى به از دين هوشنگ نيست

همه داد و نيكى و شرمست و مهر * نگه كردن اندر شمار سپهر

بهستى يزدان نيوشان ترم * هميشه سوى داد كوشان ترم

ندانيم انباز و پيوند و جفت * نگردد نهان و نگردد نهفت

در انديشهء دل نگنجد خداى * بهستى همو باشدت رهنماى

دگر كت ز دار مسيحا سخن * به ياد آمد از روزگار كهن

مدان دين كه باشد به خوبى بپاى * بدان دين نباشد خرد رهنماى

كسى را كه خوانى همى سوكوار * كه كردند پيغمبرش را بدار

كه گويد كه فرزند يزدان * بران دار بر كشته خندان بد اوى