شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٨٨

[ سر پيچيدن گستهم از خسرو پرويز و خواستن او گرديه را ]

بسى نامور مهتران با منند * نبايد كه آيد بريشان گزند

نشستم بآموى تا پاسخم * بيارد مگر اختر فرّخم

[ كشتن خسرو بندوى را به خون پدرش - هرمز - ]

[ كشتن خسرو بندوى را به خون پدرش - هرمز - ]

ازان پس بآرام بنشست شاه * چو برخاست بهرام جنگى ز راه

نديد از بزرگان كسى كينه جوى * كه با او به روى اندر آورد روى

بدستور پاكيزه يك روز گفت * كه انديشه تا كى بود در نهفت

كشندهء پدر هر زمان پيش من * همى بگذرد چون بود خويش من

چو روشن روانم پر از خون بود * همى پادشاهى كنم چون بود

نهادند خوان و مىء چند خورد * هم آن روز بندوى را بند كرد

ازان پس چنين گفت با رهنما * كه او را هم اكنون ببر دست و پا

بريدند هم در زمان او بمرد * پر از خون روانش بخسرو سپرد

[ سر پيچيدن گستهم از خسرو پرويز و خواستن او گرديه را ]

[ سر پيچيدن گستهم از خسرو پرويز و خواستن او گرديه را ]

و زان پس بسوى خراسان كسى * گسى كرد و اندرز دادش بسى

به دو گفت با كس مجنبان زبان * از ايدر برو تا در مرزبان

بگستهم گو ايچ گونه مپا * چو اين نامهء من بخوانى بيا

فرستاده چون در خراسان رسيد * بدرگاه مرد تن آسان رسيد

بگفت آنچ فرمان پرويز بود * كه شاه جوان بود و خونريز بود

چو گستهم بشنيد لشكر براند * پراگنده لشكر همه باز خواند

چنين تا به شهر بزرگان رسيد * ز سارى و آمل بگرگان رسيد

شنيد آنك شد شاه ايران درشت * برادرش را او بمستى بكشت

چو بشنيد دستش بدندان بكند * فرود آمد از پشت اسپ سمند

همه جامهء پهلوى كرد چاك * خروشان بسر بر همى ريخت خاك

بدانست كو را جهاندار شاه * بكين پدر كرد خواهد تباه

خروشان از ان جايگه بازگشت * تو گفتى كه با باد انباز گشت

سپاه پراگنده كرد انجمن * همى تاخت تا بيشهء نارون

چو نزديكى كوه آمل رسيد * سپه را بدان بيشه اندر كشيد

همى برد بر هر سوى تاختن * بدان تاختن بود كين آختن

بهر سو كه بيكار مردم بدند * بنانى همى بندهء او شدند

بجايى كجا لشكر شاه بود * كه گستهم زان لشكر آگاه بود

همى بر سرانشان فرود آمدى * سپه را يكايك بهم بر زدى

و زان پس چو گردوى شد نزد شاه * بگفت آن كجا خواهرش با سپاه

بدان مرزبانان خاقان چكرد * كه در مرو زيشان بر آورد گرد

و زان روى گستهم بشنيد نيز * كه بهرام يل را پر آمد قفيز

همان گرديه با سپاه بزرگ * برفت از بر نامدار سترگ

پس او سپاهى بيامد بكين * چه كرد او بدان نامداران چين

پذيره شدن را سپه برنشاند * ازان جايگه نيز لشكر براند

چو آگاه شد گرديه رفت پيش * از آموى با نامداران خويش