شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٨٧

[ نامه نوشتن گرديه به برادر ]

دلاور تبرگش ندانست باز * بزد پاشنه شد بر او فراز

چنين گفت كان خواهر كشته شاه * كجا جويمش در ميان سپاه

كه با او مرا هست چندى سخن * چه از نو چه از روزگار كهن

به دو گرديه گفت اينك منم * كه بر شير درنده اسپ افگنم

چو بشنيد آواز او را تبرگ * بران اسپ جنگى چو شير سترگ

شگفت آمدش گفت خاقان چين * ترا كرد زين پادشاهى گزين

بدان تا تو باشى ورا يادگار * ز بهرام شير آن گزيده سوار

همى گفت پادشا آن نيكوى * بجاى آورم چون سخن بشنوى

مرا گفت بشتاب و او را بگوى * كه گر ز آنك گفتم نديدى تو روى

چنان دان كه اين خود نگفتم ز بن * مگر نيز باز آمدم زان سخن

ازين مرز رفتن مرا روى نيست * مكن آرزو گر ترا شوى نيست

سخنها برين گونه پيوند كن * وگر پند نپذيردت بند كن

همانرا كه او را بدان داشتست * سخنها ز اندازه بگذاشتست

به دو گرديه گفت كز رزمگاه * بيك سو شويم از ميان سپاه

سخن هرچ گفتى تو پاسخ دهم * ترا اندرين راى فرخ نهم

ز پيش سپاه اندر آمد تبرگ * بيامد بر نامدار سترگ

چو تنها بديدش زن چاره جوى * از ان مغفر تيره بگشاد روى

به دو گفت بهرام را ديده‌اى * سوارى و رزمش پسنديده‌اى

مرا بود هم مادر و هم پدر * كنون روزگار وى آمد بسر

كنون من ترا آزمايش كنم * يكى سوى رزمت نمايش كنم

اگر از در شوى يا بى بگوى * همانا مرا خود پسندست شوى

بگفت اين و زان پس برانگيخت اسپ * پس او همى تاخت ايزدگشسپ

يكى نيزه زد بر كمربند اوى * كه بگسست خفتان و پيوند اوى

يلان سينه با آن گزيده سپاه * برانگيخت اسپ اندران رزمگاه

همه لشكر چين بهم بر شكست * بسى كشت و افگند و چندى بخست

دو فرسنگ لشكر همى شد ز بس * بر اسپان نماندند بسيار كس

سراسر همه دشت شد رود خون * يكى بىسر و ديگرى سرنگون

[ نامه نوشتن گرديه به برادر ]

[ نامه نوشتن گرديه به برادر ]

چو پيروز شد سوى ايران كشيد * بر شهريار دليران كشيد

[ بروز چهارم بآموى شد * نديدى زنى كو جهانجوى شد ]

[ بآموى يك چند بنشست و بود * بدلش اندرون داوريها فزود ]

يكى نامه سوى برادر به درد * نوشت و ز هر كارش آگاه كرد

نخستين سخن گفت بهرام گرد * بتيمار و درد برادر بمرد

ترا و مرا مزد بسيار باد * روان وى از ما بىآزار باد

دگر گفت با شهريار بلند * بگوى آنچ از من شنيدى ز پند

پس ما بيامد سپاهى گران * همه نامداران جنگاوران

برانگونه برگاشتمشان ز رزم * كه نه رزم بينند زان پس نه بزم