شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٧٩

[ فرستادن خراد برزين قلون را به نزد بهرام چوبينه ]

كسى را فرستاد و او را بخواند * بران نامور جايگاهش نشاند

مر او را درم داد و دينار داد * همان پوشش و خورد بسيار داد

چو بر خوان نشستى ورا خواندى * بر نامدارانش بنشاندى

پر انديشه بد مرد بسيار دان * شكيبا دل و زيرك و كاردان

و زان روى با كدخداى سراى * ز خاتون چينى همى گفت راى

همان پيش خاقان بروز و بشب * چو رفتى همى داشتى بسته لب

چنين گفت با مهتر آن مرد پير * كه چون تو سرافراز مردى دبير

اگر در پزشكيت بهره بدى * وگر نامت از دور شهره بدى

يكى تاج نو بوديى بر سرش * بويژه كه بيمار شد دخترش

به دو گفت كاين دانشم نيز هست * چو گويى بسايم برين كار دست

بشد پيش خاتون دوان كدخداى * كه دانا پزشكى نو آمد بجاى

به دو گفت شادان زى و نوش خور * بيارش مخار اندرين كار سر

بيامد بخرّاد برزين بگفت * كه اين راز بايد كه دارى نهفت

برو پيش او نام خود را مگوى * پزشكى كن از خويشتن تازه روى

بنزديك خاتون شد آن چاره گر * تبه ديد بيمار او را جگر

بفرمود تا آب نار آورند * همان ترّهء جويبار آورند

كجا ترّه گر كاسنى خواندش * تبش خواست كز مغز بنشاندش

بفرمان يزدان چو شد هفت روز * شد آن دخت چون ماه گيتى فروز

بياورد دينار خاتون ز گنج * يكى بدره و تاى زربفت پنج

به دو گفت كاين ناسزاوار چيز * بگير و بخواه انچ بايدت نيز

چنين داد پاسخ كه اين را بدار * بخواهم هرانگه كه آيد به كار

[ فرستادن خراد برزين قلون را به نزد بهرام چوبينه ]

[ فرستادن خراد برزين قلون را به نزد بهرام چوبينه ]

و زان روى بهرام شد تا بمرو * بياراست لشكر چو پرّ تذرو

كس آمد بخاقان كه از ترك و چين * ممان تا كس آيد بايران زمين

كه آگاهى ما بخسرو برند * ورا زان سخن هديهء نو برند

مناديگرى كرد خاقان چين * كه بىمُهر ما كس بايران زمين

شود تا ميانش كنم به دو نيم * بيزدان كه نفروشم او را بسيم

همى بود خرّاد برزين سه ماه * همى داشت اين رازها را نگاه

بتنگى دل اندر قلون را بخواند * بران نامور جايگاهش نشاند

به دو گفت روزى كه كس در جهان * ندارد دلى كش نباشد نهان

تو نان جو و ارزن و پوستين * فراوان بجستى ز هر در بچين

كنون خوردنيهات نان و بره * همان پوششت جامه‌هاى سره

چنان بود يك چند و اكنون چنين * چه نفرين شنيدى و چه آفرين

كنون روزگار تو بر سر گذشت * بسى روز و شب ديدى و كوه و دشت

يكى كار دارم ترا بيمناك * اگر تخت يا بى اگر تيره خاك

ستانم يكى مهر خاقان چين * چنان رو كه اندر نوردى زمين

بنزديك بهرام بايد شدن * بمروت فراوان ببايد بدن