شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٧٧

[ فرستادن خسرو خراد برزين را به نزد خاقان و چاره كردن او از كشتن بهرام چوبينه را ]

هميشه ببهرام داريد چشم * چه هنگام شادى چه هنگام خشم

گذرهاى جيحون بداريد پاك * ز جيحون بگردون بر آريد خاك

سپاهى دلاور بديشان سپرد * همه نامداران و شيران گرد

بر آمد ز درگاه بهرام كوس * رخ خور شد از گرد چون آبنوس

ز چين روى يك سر بايران نهاد * بروز سفندارمذ بامداد

[ فرستادن خسرو خراد برزين را به نزد خاقان و چاره كردن او از كشتن بهرام چوبينه را ]

[ فرستادن خسرو خراد برزين را به نزد خاقان و چاره كردن او از كشتن بهرام چوبينه را ]

چو آگاهى آمد بشاه بزرگ * كه از بيشه بيرون خراميد گرگ

سپاهى بياورد بهرام گرد * كه از آسمان روشنايى ببرد

بخرّاد برزين چنين گفت شاه * كه بگزين برين كار بر چار ماه

يكى سوى خاقان بىمايه پوى * سخن هرچ دانى كه بايد بگوى

بايران و نيران تو داناترى * همان بر زبان بر تواناترى

در گنج بگشاد و چندان گهر * بياورد شمشير و زرين كمر

كه خراد برزين بران خيره ماند * همى در نهان نام يزدان بخواند

چو با هديه‌ها راه چين برگرفت * بجيحون يكى راه ديگر گرفت

چو نزديك درگاه خاقان رسيد * نگه كرد و گوينده‌يى برگزيد

بدان تا بگويد كه از نزد شاه * فرستاده آمد بدين بارگاه

چو بشنيد خاقان بياراست گاه * بفرمود تا برگشادند راه

فرستاده آمد بتنگى فراز * زبان كرد كوتاه و بردش نماز

به دو گفت هر گه كه فرمان دهى * به گفتن زبان برگشايد رهى

به دو گفت خاقان بشيرين زبان * دل مردم پير گردد جوان

بگو آن سخنها كه سود اندروست * سخن گفته مغزست و ناگفته پوست

چو خرّاد برزين شنيد آن سخن * به ياد آمدش كينهاى كهن

نخست آفرين كرد بر كردگار * توانا و دانندهء روزگار

كه چرخ و مكان و زمان آفريد * توانايى و ناتوان آفريد

همان چرخ گردندهء بىستون * چرا نه بفرمان او در نه چون

بدان آفرين كو جهان آفريد * بلند آسمان و زمين گستريد

توانا و دانا و دارنده اوست * سپهر و زمين را نگارنده اوست

بچرخ اندرون آفتاب آفريد * شب و روز و آرام و خواب آفريد

توانايى او راست ما بنده‌ايم * همه راستيهاش گوينده‌ايم

يكى را دهد تاج و تخت بلند * يكى را كند بنده و مستمند

نه با اينش مهر و نه با آنش كين * نداند كس اين جز جهان آفرين

كه يك سر همه خاك را زاده‌ايم * به بيچاره تن مرگ را داده‌ايم

نخست اندر آيم ز جم ّ برين * جهاندار طهمورث بافرين

چنين هم برو تا سر كىقباد * همان نامداران كه داريم ياد

برين هم نشان تا باسفنديار * چو كىخسرو و رستم نامدار

ز گيتى يكى دخمه رويشان بود بهر * چشيدند بر جاى ترياك زهر

كنون شاه ايران بتن خويش تست * همه شاد و غمگين بكم بيش تست