شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٧٦

[ سپاه آراستن خاقان چين ]

فرستاده آمد بنزديك شاه * بيك ماه كهتر بپيمود راه

چو بر خواند آن نامه را شهريار * بپيچيد و ترسان شد از روزگار

فرستاد و ايرانيان را بخواند * سخنهاى خاقان سراسر براند

همان نامه بنمود و بر خواندند * بزرگان بانديشه در ماندند

چنين يافت پاسخ ز ايرانيان * كه اى فرّ و اورند و تاج كيان

چنين كارها بر دل آسان مگير * يكى راى زن با خردمند پير

بنامه چنين كار آسان مكن * مكن تيره اين فرّ و شمع كهن

گزين كن از ايران يكى مرد پير * خردمند و زيبا و گرد و دبير

كز ايدر بنزديك خاقان شود * سخن گويد و راه او بشنود

بگويد كه بهرام روز نخست * كه بود و پس از پهلوانى چه جست

همى بود تا كار او گشت راست * خداوند را زان سپس بنده خواست

چو نيكو نگردد بيك ماه كار * تمامى بسالى برد روزگار

چو بهرام داماد خاقان بود * ازو بد سرودن نه آسان بود

به خوبى سخن گفت بايد بسى * نهانى نبايد كه داند كسى

[ سپاه آراستن خاقان چين ]

[ سپاه آراستن خاقان چين ]

ازان پس چو بشنيد بهرام گرد * كز ايران بخاقان كسى نامه برد

بيامد دمان پيش خاقان چين * به دو گفت كاى مهتر بافرين

شنيدم كه آن ريمن بدهنر * همى نامه سازد يك اندر دگر

سپاهى دلاور ز چين برگزين * بدان تا ترا گردد ايران زمين

بگيرم بشمشير ايران و روم * ترا شاه خوانم بران مرز و بوم

بنام تو بر پاسبانان بشب * بايران و توران گشايند لب

ببرم سر خسرو بىهنر * كه مه پاى بادا از يشان مه سر

چو من كهترى را ببندم ميان * ز بن بركنم تخم ساسانيان

چو بشنيد خاقان پر انديشه شد * ورا در دل انديشه چون بيشه شد

بخواند آن كسان را كه بودند پير * سخنگوى و داننده و يادگير

بديشان بگفت آنچ بهرام گفت * همه رازها برگشاد از نهفت

چنين يافت پاسخ ز فرزانگان * ز خويشان نزديك و بيگانگان

كه اين كار خوارست و دشوار نيز * كه بر تخم ساسان پر آمد قفيز

و ليكن چو بهرام راند سپاه * نمايد خردمند را راى و راه

بايران بسى دوستدارش بود * چو خاقان يكى خويش و يارش بود

بر آيد ببخت تو اين كار زود * سخنهاى بهرام بايد شنود

چو بشنيد بهرام دل تازه شد * بخنديد و بر ديگر اندازه شد

بران بر نهادند يك سر گوان * كه بگزيد بايد دو مرد جوان

كه زيبد بران هر دو بر مهترى * همان رنج كش بايد و لشكرى

بچين مهترى بود حسنوى نام * دگر سركشى بود زنگوى نام

فرستاد خاقان يلان را بخواند * بديوان دينار دادن نشاند

چنين گفت مهتر بدين هر دو مرد * كه هشيار باشيد روز نبرد