شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٦٩

[ داستان بهرام چوبينه با خاقان چين ]

جوان را چو شد سال بر سى و هفت * نه بر آرزو يافت گيتى برفت

همى بود همواره با من درشت * برآشفت و يكباره بنمود پشت

برفت و غم و رنجش ايدر بماند * دل و ديدهء من به خون در نشاند

كنون او سوى روشنايى رسيد * پدر را همى جاى خواهد گزيد

بر آمد چنين روزگار دراز * كزان همرهان كس نگشتند باز

همانا مرا چشم دارد همى * ز دير آمدن خشم دارد همى

و را سال سى بد مرا شست و هفت * نپرسيد زين پير و تنها برفت

وى اندر شتاب و من اندر درنگ * ز كردارها تا چه آيد بچنگ

روان تو دارنده روشن كناد * خرد پيش جان تو جوشن كناد

همى خواهم از كردگار جهان * ز روزى ده آشكار و نهان

كه يك سر ببخشد گناه مرا * درخشان كند تيره گاه مرا

[ داستان بهرام چوبينه با خاقان چين ]

[ داستان بهرام چوبينه با خاقان چين ]

كنون داستانهاى ديرينه گوى * سخنهاى بهرام چوبينه گوى

كه چون او سوى شهر تركان رسيد * بنزد دلير و بزرگان رسيد

ز گردان بيدار دل ده هزار * پذيره شدندش گزيده سوار

پسر با برادرش پيش اندرون * ابا هر يكى موبدى رهنمون

چو آمد بر تخت خاقان فراز * برو آفرين كرد و بردش نماز

چو خاقان ورا ديد بر پاى جست * ببوسيد و بسترد رويش بدست

بپرسيد بسيارش از رنج را * ز كار و ز پيكار شاه و سپاه

هم ايزد گشسپ و يلان سينه را * بپرسيد و خرّاد برزينه را

چو بهرام بر تخت سيمين نشست * گرفت آن زمان دست خاقان بدست

به دو گفت كاى مهتر بافرين * سپهدار تركان و سالار چين

تو دانى كه از شهريار جهان * نباشد كسى ايمن اندر نهان

بر آسايد از گنج و بگزايدش * تن آسان كند رنج بفزايدش

گر ايدونك اندر پذيرى مرا * بهر نيك و بد دست گيرى مرا

بدين مرز بىيار يار توام * بهر نيك و بد غمگسار توام

وگر هيچ رنج آيدت بگذرم * زمين را سراسر بپى بسپرم

گر ايدونك باشى تو همداستان * از ايدر شوم تا بهندوستان

به دو گفت خاقان كه اى سرفراز * بدين روز هرگز مبادت نياز

بدارم ترا همچو پيوند خويش * چه پيوند برتر ز فرزند خويش

همه بوم با من بدين ياورند * اگر كهترانند اگر مهترند

ترا بر سران سرفرازى دهم * هم از مهتران بىنيازى دهم

بدين نيز بهرام سوگند خواست * زيان بود بر جان او بند خواست

به دو گفت خاقان به برترى خداى * كه هست او مرا و ترا رهنماى

كه تا زنده‌ام ويژه يار توام * بهر نيك و بد غمگسار توام

از ان پس دو ايوان بياراستند * ز هر گونه‌يى جامه‌ها خواستند

پرستنده و پوشش و خوردنى * ز چيزى كه بايست گستردنى