شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٦٨

[ زارى فردوسى از مردن فرزند خويش ]

بايوان كه نوشين روان كرده بود * بسى روزگار اندران برده بود

گرانمايه كاخى بياراستند * همان تخت زرّين بپيراستند

بيامد بتخت پدر بر نشست * جهاندار پيروز يزدان پرست

بفرمود تا پيش او شد دبير * همان راهبر موبد تيزوير

نوشتند منشور ايرانيان * برسم بزرگان و فرخ مهان

بدان كار بندوى بد كدخداى * جهان ديده و راد و فرخنده راى

خراسان سراسر بگستهم داد * بفرمود تا نو كند رسم و داد

بهر كار دستور بد بر ز مهر * دبيرى جهان ديده و خوب چهر

چو بر كام او گشت گردنده چرخ * ببخشيد داراب گرد و صطرخ

بمنشور بر مهر زرّين نهاد * يكى در كف رام برزين نهاد

بفرمود تا نزد شاپور برد * پرستنده و خلعت او را سپرد

دگر مهر خسرو سوى انديان * بفرمود بردن برسم كيان

دگر كشورى را بگردوى داد * بران نامه بر مهر زرّين نهاد

ببالوى داد آن زمان شهر چاچ * فرستاد منشور با تخت عاج

كليد در گنجها بر شمرد * سراسر بپور تخواره سپرد

بفرمود تا هرك مهتر بدند * بفرمان خرّاد برزين شدند

بگيتى رونده بود كام او * بمنشورها بر بود نام او

ز لشكر هرانكس كه هنگام كار * بماندند با نامور شهريار

همى خلعت خسروى دادشان * بشاهى بمرزى فرستادشان

همى گشت گويا مناديگرى * خوش آواز و بيدار دل مهترى

كه اى زير دستان شاه جهان * مخوانيد جز آفرين در نهان

مجوييد كين و مريزيد خون * مباشيد بر كار بد رهنمون

گر از زير دستان بنالد كسى * گر از لشكرى رنج يابد بسى

نيابد ستمگاره جز دار جاى * همان رنج و آتش بديگر سراى

همه پادشاهند بر گنج خويش * كسى را كه گرد آمد از رنج خويش

خوريد و دهيد آنك داريد چيز * همان كز شما هست درويش نيز

چو بايد خورش بامداد پگاه * سه من مى بيابد ز گنجور شاه

به پيمان كه خواند بران آفرين * كه كوشد كه آباد دارد زمين

گر ايدونك زين سان بود پادشا * به از دانشومند ناپارسا

[ زارى فردوسى از مردن فرزند خويش ]

[ زارى فردوسى از مردن فرزند خويش ]

مرا سال بگذشت بر شست و پنج * نه نيكو بود گر ببازم بگنج

مگر بهره بر گيرم از پند خويش * بر انديشم از مرگ فرزند خويش

مرا بود نوبت برفت آن جوان * ز دردش منم چون تن بىروان

شتابم همى تا مگر يابمش * چو يابم به بيغاره بشتابمش

كه نوبت مرا بود بىكام من * چرا رفتى و بردى آرام من

ز بدها تو بودى مرا دستگير * چرا چاره جستى ز همراه پير

مگر همرهان جوان يافتى * كه از پيش من تيز بشتافتى