شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٤٩

[ گزارش كردن خراد بر كيش هندوان ]

بديد ايستاده معلق سوار * بيامد بر قيصر نامدار

چنين گفت كز آهنست آن سوار * همه خانه از گوهر شاهوار

كه دانا و را مغناطيس خواند * كه روميش بر اسپ هندى نشاند

هر انكس كه او دفتر هندوان * بخواند شود شاد و روشن روان

بپرسيد قيصر كه هندى ز راه * همى تا كجا بركشد پايگاه

ز دين پرستندگان بر چيند * همه بت‌پرستند گر خود كيند

چنين گفت خرّاد برزين كه راه * بهند اندرون گاو شاهست و ماه

بيزدان نگروند و گردان سپهر * ندارد كسى بر تن خويش مهر

ز خورشيد گردنده بر بگذرند * چو ما را ز دانندگان نشمرند

هر انكس كه او آتشى بر فروخت * شد اندر ميان خويشتن را بسوخت

يكى آتشى داند اندر هوا * بفرمان يزدان فرمانروا

كه داناى هندوش خواند اثير * سخنهاى نغز آورد دلپذير

چنين گفت كآتش به آتش رسيد * گناهش ز كردار شد ناپديد

از ان ناگزير آتش افروختن * همان راستى خواند اين سوختن

همان گفت و گوى شما نيست راست * برين بر روان مسيحا گواست

نبينى كه عيسى مريم چه گفت * بدانگه كه بگشاد راز از نهفت

كه پيراهنت گر ستاند كسى * مياويز با او بتندى بسى

وگر برزند كف برخسار تو * شود تيره زان زخم ديدار تو

مزن هم چنان تا بماندت نام * خردمند را نام بهتر ز كام

بسوتام را بس كن از خوردنى * مجو ار نباشدت گستردنى

بدين سر بدى را ببد مشمريد * بىآزار ازين تيرگى بگذريد

شما را هوا بر خرد شاه گشت * دل از آز بسيار بى راه گشت

كه ايوانهاتان بكيوان رسيد * شمارى كه شد گنجتان را كليد

ابا گنجتان نيز چندان سپاه * زره‌هاى رومى و رومى كلاه

بهر جاى بيداد لشكر كشيد * ز آسودگى تيغها بركشيد

همى چشمه گردد بيابان ز خون * مسيحا نبود اندرين رهنمون

يكى بينوا مرد درويش بود * كه نانش ز رنج تن خويش بود

جز از ترف و شيرش نبودى خورش * فزونيش رخبين بدى پرورش

چو آورد مرد جهودش بمشت * چو بىيار و بيچاره ديدش بكشت

همان كشته را نيز بر دار كرد * بران دار بر مر ورا خوار كرد

چو روشن روان گشت و دانش پذير * سخن گوى و داننده و يادگير

به پيغمبرى نيز هنگام يافت * ببرنايى از زيركى كام يافت

تو گويى كه فرزند يزدان بد اوى * بران دار برگشته خندان بد اوى

بخندد برين بر خردمند مرد * تو گر بخردى گرد اين فن مگرد

كه هست او ز فرزند و زن بىنياز * بنزديك او آشكارست راز

چه پيچى ز دين كيومرثى * هم از راه و آيين طهمورثى

كه گويند داراى كيهان يكيست * جز از بندگى كردنت راى نيست