شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٤٥

[ پيمان نامه نوشتن خسرو پرويز و فرستادن نزد قيصر ]

بدين آرزو نيز بيشى كنيد * بسازيد با ما و خويشى كنيد

شما را هر آنگه كه كارى بود * وگر ناسزا كارزارى بود

همه دوستدار و برادر شويم * بود نيز گاهى كه كهتر شويم

چو گرديد زين شهر ما بىنياز * بدلتان همه كينه آيد فراز

ز تو و ز سلم اندر آمد سخن * از ان بيهده روزگار كهن

يكى عهد بايد كنون استوار * سزاوار مهرى برو يادگار

كزين باره از كين ايرج سخن * نرانيم و از روزگار كهن

ازين پس يكى باشد ايران و روم * جدايى نجوييم زين مرز و بوم

پس پردهء ما يكى دخترست * كه از مهتران بر خرد بهترست

بخواهيد بر پاكى دين ما * چنانچون بود رسم و آيين ما

بدان تا چو فرزند قيصر نژاد * بود كين ايرج نيارد به ياد

از آشوب و ز جنگ روى زمين * بياسايد و راه جويد بدين

كنون چون به چشم خرد بنگرى * مر اين را بجز راستى نشمرى

بماند ز پيوند پيمان ما * ز يزدان چنين است فرمان ما

ز هنگام پيروز تا خوشنواز * همانا كه بگذشت سال دراز

كه سرها بدادند هر دو بباد * جهاندار پيمان شكن خود مباد

مسيح پيمبر چنين كرد ياد * كه پيچد خرد چون بپيچى ز داد

بسى چاره كرد اندران خوشنواز * كه پيروز را سر نيايد بگاز

چو پيروز با او درشتى نمود * بديد اندران جايگه تيره دود

شد آن لشكر و تخت شاهى بباد * بپيچيد و شد شاه را سر ز داد

تو برنايى و نوز ناديده كار * چو خواهى كه بر يا بى از روزگار

مكن يارى مرد پيمان شكن * كه پيمان شكن كس نيرزد كفن

بدان شاه نفرين كند تاج و گاه * كه پيمان شكن باشد و كينه خواه

كنون نامهء من سراسر بخوان * گر انگشتها چرب دارى مخوان

سخنها نگه دار و پاسخ نويس * همه خوبى انديش و فرخ نويس

نخواهم كه اين راز داند دبير * تو باشى نويسندهء تيزوير

چو بر خوانم اين پاسخ نامه را * ببينم دل مرد خودكامه را

همانا سليح و سپاه و درم * فرستيم تا دل ندارى دژم

هرانكس كه بر تو گرامىترست * و گر نزد تو نيز نامىترست

ابا آنك زو كينه دارى بدل * به مردى ز دل كينه‌ها برگسل

گناهش بيزدان دارنده بخش * مكن روز بر دشمن و دوست دخش

چو خواهى كه داردت پيروز بخت * جهاندار و با لشكر و تاج و تخت

ز چيز كسان دست كوتاه دار * روان را سوى راستى راه دار

چو عنوان آن نامه برگشت خشك * بروبر نهادند مهرى ز مشك

بران مهر بنهاد قيصر نگين * فرستاده را داد و كرد آفرين

[ پيمان نامه نوشتن خسرو پرويز و فرستادن نزد قيصر ]

[ پيمان نامه نوشتن خسرو پرويز و فرستادن نزد قيصر ]

چو آن نامه نزديك خسرو رسيد * ز پيوستن آگاهى نو رسيد