شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٤٣

[ پيش بينى مرد اخترشناس به قيصر ]

همان نامهء قيصر او را سپرد * سخنهاى قيصر برو بر شمرد

چو خسرو بديد آن دلش تنگ شد * رخانش ز انديشه بىرنگ شد

چنين داد پاسخ كه گر زين سخن * كه پيش آمد از روزگار كهن

همى بر دل اين ياد بايد گرفت * همه رنجها باد بايد گرفت

گرفتيم و گشتيم زين مرز باز * شما را مبادا بايران نياز

نگه كن كنون تا نياكان ما * گزيده جهاندار و پاكان ما

به بيداد كردند جنگ ار بداد * نگر تا ز پيران كه دارد به ياد

سزد گر بپرسيد ز داناى روم * كه اين بد ز زاغ آمدست ار ز بوم

كه هر كس كه در رزم شد سرفراز * همى ز آفريننده شد بىنياز

نياكان ما نامداران بدند * بگيتى درون كامگاران بدند

نبرداشتند از كسى سركشى * بلندى و تندى و بىدانشى

كنون اين سخنها نيارد بها * كه باشد سر اندر دم اژدها

يكى سوى قيصر بر از من درود * بگويش كه گفتار بىتار و پود

بزرگان نيارند پيش خرد * بفرجام هم نيك و بد بگذرد

ازين پس نه آرام جويم نه خواب * مگر بركشم دامن از تيره آب

چو رومى نيابيم فريادرس * بنزديك خاقان فرستيم كس

سخن هرچ گفتم همه خيره شد * كه آب روان از بنه تيره شد

فرستادگانم چو آيند باز * بدين شارستان در نمانم دراز

بايرانيان گفت فرمان كنيد * دل خويش را زين سخن مشكنيد

كه يزدان پيروزگر يار ماست * جوانمردى و مردمى كار ماست

گرفت اين سخن بر دل خويش خوار * فرستاد نامه بدست تخوار

برين گونه بر نامه‌يى بر نوشت * ز هر گونه‌يى اندرو خوب و زشت

بيامد ز نزديك خسرو سوار * چنين تا در قيصر نامدار

[ پيش بينى مرد اخترشناس به قيصر ]

[ پيش بينى مرد اخترشناس به قيصر ]

چو قيصر نگه كرد و نامه بخواند * ز هر گونه انديشه بر دل براند

از ان پس بدستور پر مايه گفت * كه اين راز را باز خواه از نهفت

نگه كن كه خسرو بدين كارزار * شود شاد اگر پيچد از روزگار

گر ايدونك گويى كه پيروز نيست * از ان پس ورا نيز نوروز نيست

بمانيم تا سوى خاقان شود * چو بيمار شد نزد درمان شود

ور ايدونك پيروزگر باشد اوى * بشاهى بسان پدر باشد اوى

همان به كز ايدر شود با سپاه * مگر كينه در دل ندارد نگاه

چو بشنيد دستور دانا سخن * بفرمود تا زيجهاى كهن

ببردند مردان اختر شناس * سخن راند تا ماند از شب سه پاس

سرانجام مرد ستاره شمر * بقيصر چنين گفت كاى تاجور

نگه كردم اين زيجهاى كهن * كز اختر فلاطون فگندست بن

نه بس دير شاهى بخسرو رسد * ز شاهنشهى گردش نو رسد

برين گونه تا سال بر سى و هشت * برو گرد تيره نيارد گذشت