شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٤

[ جنگ رستم با افراسياب ]

دگر روز برداشت لشكر ز جاى * خروشيدن آمد ز پرده سراى

بپوشيد رستم سليح نبرد * چو پيل ژيان شد كه برخاست گرد

رده بر كشيدند ايرانيان * ببستند خون ريختن را ميان

بيك دست مهراب كابل خداى * دگر دست گژدهم جنگى بپاى

بقلب اندرون قارن رزم زن * ابا گرد كشواد لشگر شكن

پس پشت رويشان زال با كىقباد * بيك دست آتش بيك دست باد

بپيش اندرون كاويانى درفش * جهان زو شده سرخ و زرد و بنفش

ز لشكر چو كشتى سراسر زمين * كجا موج خيزد ز درياى چين

سپر در سپر بافته دشت و راغ * درفشيدن تيغها چون چراغ

جهان سر بسر گشت درياى قار * برافروخته شمع از و صد هزار

ز ناليدن بوق و بانگ سپاه * تو گفتى كه خورشيد گم كرد راه

[ سبك قارن رزم زن كان بديد * چو رعد از ميان نعرهء بركشيد ]

ميان سپاه اندر آمد دلير * سپهدار قارن بكردار شير

گهى سوى چپ و گهى سوى راست * بران گونه از هر سوى كينه خواست

[ بگرز و بتيغ و سنان دراز * همى كشت از ايشان گو سرافراز ]

[ ز كشته زمين كرد مانند كوه * شدند آن دليران تركان ستوه ]

[ شماساس را ديد گرد دلير * كه مى بر خروشيد چون نرّه شير ]

[ بيامد دمان تا بر او رسيد * سبك تيغ تيز از ميان بر كشيد ]

[ بزد بر سرش تيغ زهر آبدار * بگفتا منم قارن نامدار ]

[ نگون اندر آمد شماساس گرد * چو ديد او ز قارن چنان دست برد ]

[ چنين است كردار گردون پير * گهى چون كمانست و گاهى چو تير ]

چو رستم بديد آنك قارن چه كرد * چه گونه بود ساز ننگ و نبرد

بپيش پدر شد بپرسيد ازوى * كه با من جهان پهلوانا بگوى

كه افراسياب آن بد انديش مرد * كجا جاى گيرد بروز نبرد

چه پوشد كجا بر فرازد درفش * كه پيداست تابان درفش بنفش

من امروز بند كمرگاه اوى * بگيرم كشانش بيارم به روى

به دو گفت زال اى پسر گوش دار * يك امروز با خويشتن هوش دار

كه آن ترك در جنگ نر اژدهاست * در آهنگ و در كينه ابر بلاست

درفشش سياهست و خفتان سياه * ز آهنش ساعد ز آهن كلاه

همه روى آهن گرفته بزر * نشانى سيه بسته بر خود بر

ازو خويشتن را نگه‌دار سخت * كه مردى دليرست و پيروز بخت

به دو گفت رستم كه اى پهلوان * تو از من مدار ايچ رنجه روان

جهان آفريننده يار منست * دل و تيغ و بازو حصار منست

برانگيخت آن رخش رويينه سم * بر آمد خروشيدن گاودم

چو افراسيابش بهامون بديد * شگفتيد ازان كودك نارسيد

ز تركان بپرسيد كين اژدها * بدين گونه از بند گشته رها