شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٣٧

[ آمدن خسرو به بوم روم ]

هر انكس كجا بيش دارد بدى * بگشت از من و از ره بخردى

بما بيش بايد كه دارد اميد * سراسر بنيكى دهيدش نويد

گرفتند ياران برو آفرين * كه اى پاك دل خسرو پاك دين

بپرسيد زان مرد تازى كه راه * كدامست و من چون شوم با سپاه

به دو گفت هفتاد فرسنگ بيش * شما را بيابان و كوهست پيش

چو دستور باشى من از گوشت و آب * به راه آورم گر نسازى شتاب

به دو گفت خسرو جزين نيست راى * كه با توشه باشيم و با رهنماى

هيونى برافگند تازى به راه * بدان تا برد راه پيش سپاه

همى تاخت اندر بيابان و كوه * پر از رنج و تيمار با آن گروه

يكى كاروان نيز ديگر به راه * پديد آمد از دور پيش سپاه

يكى مرد بازارگان مايه دار * بيامد هم آنگه بر شهريار

به دو گفت شاه از كجايى بگوى * كجا رفت خواهى چنين پوى پوى

به دو گفت كز خرهء اردشير * يكى مرد بازارگانم دبير

به دو گفت نامت چه كرد آنك زاد * چنين داد پاسخ كه مهران ستاد

ازو توشه جست آن زمان شهريار * به دو گفت سالار كاى نامدار

خورش هست چندانك اندازه نيست * اگر چهر بازارگان تازه نيست

به دو گفت خسرو كه مهمان به راه * بيابى فزونى شود دستگاه

سر بار بگشاد بازارگان * درمگان به آمد ز دينارگان

خورش برد و بنشست خود بر زمين * همى خواند بر شهريار آفرين

چو نان خورده شد مرد مهمان پرست * بيامد گرفت آبدستان بدست

چو از دور خرّاد برزين بديد * ز جايى كه بد پيش خسرو دويد

ز بازارگان بستد آن آب گرم * بدان تا ندارد جهاندار شرم

پس آن مرد بازارگان پر شتاب * مى آورد بر سان روشن گلاب

دگر باره خرّاد برزين ز راه * ازو بستد آن جام و شد نزد شاه

پرستش پرستنده را داشت سود * بران برترى برتريها فزود

از ان پس ببازارگان گفت شاه * كه اكنون سپه را كدامست راه

نشست تو در خرّهء اردشير * كجا باشد اى مرد مهمان پذير

به دو گفت كاى شاه با داد و راى * ز بازارگانان منم پاك راى

نشانش يكايك بخسرو بگفت * همه رازها برگشاد از نهفت

بفرمود تا نام برنا و ده * نويسد نويسندهء روزبه

ببازارگان گفت پدرود باش * خرد را بدل تار و هم پود باش

[ آمدن خسرو به بوم روم ]

[ آمدن خسرو به بوم روم ]

چو بگذشت لشكر بران تازه بوم * بتندى همى راند تا مرز روم

چنين تا بيامد بران شارستان * كه قيصر ورا خواندى كارستان

چو از دور ترسا بديد آن سپاه * برفتند پويان ببى راه و راه

بدان باره اندر كشيدند رخت * در شارستان را ببستند سخت

فرو ماند زان شاه گيتى فروز * به بيرون بماندند لشكر سه روز