شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٣

[ پادشاهى او سد سال بود ]

بياراستم مجلسى شاهوار * برين سان كه بينى بدين مرغزار

تهمتن مرا شد چو باز سپيد * ز تاج بزرگان رسيدم نويد

تهمتن چو بشنيد از خواب شاه * ز باز و ز تاج فروزان چو ماه

چنين گفت با شاه كنداوران * نشانست خوابت ز پيغمبران

كنون خيز تا سوى ايران شويم * به يارى بنزد دليران شويم

قباد اندر آمد چو آتش ز جاى * ببور نبرد اندر آورد پاى

كمر بر ميان بست رستم چو باد * بيامد گرازان پس كىقباد

شب و روز از تاختن نغنويد * چنين تا بنزد طلايه رسيد

قلون دلاور شد آگه ز كار * چو آتش بيامد سوى كارزار

شهنشاه ايران چو زان گونه ديد * برابر همى خواست صف بركشيد

تهمتن به دو گفت كاى شهريار * ترا رزم جستن نيايد به كار

من و رخش و كوپال و برگستوان * همانا ندارند با من توان

بگفت اين و از جاى بر كرد رخش * بزخمى سوارى همى كرد پخش

قلون ديد ديوى بجسته ز بند * بدست اندرون گرز و بر زين كمند

برو حمله آورد مانند باد * بزد نيزه و بند جوشن گشاد

تهمتن بزد دست و نيزه گرفت * قلون از دليريش مانده شگفت

ستد نيزه از دست او نامدار * بغرّيد چون تندر از كوهسار

بزد نيزه و بر گرفتش ز زين * نهاد آن بن نيزه را بر زمين

قلون گشت چون مرغ بر بابزن * بديدند لشكر همه تن بتن

هزيمت شد از وى سپاه قلون * بيكبارگى بخت بد را زبون

تهمتن گذشت از طلايه سوار * بيامد شتابان سوى كوهسار

كجا بد علفزار و آب روان * فرود آمد آن جايگه پهلوان

چنين تا شب تيره آمد فراز * تهمتن همى كرد هر گونه ساز

از آرايش جامهء پهلوى * همان تاج و هم بارهء خسروى

چو شب تيره شد پهلو پيش بين * بر آراست با شاه ايران زمين

بنزديك زال آوريدش بشب * به آمد شدن هيچ نگشاد لب

نشستند يك هفته با راى زن * شدند اندران موبدان انجمن

بهشتم بياراست پس تخت عاج * بر آويختند از بر عاج تاج

كىقباد

كىقباد

[ پادشاهى او سد سال بود ]

[ پادشاهى او سد سال بود ]

بشاهى نشست از برش كىقباد * همان تاج گوهر بسر بر نهاد

همه نامداران شدند انجمن * چو دستان و چون قارن رزم زن

چو كشواد و خرّاد و برزين گو * فشاندند گوهر بران تاج نو

قباد از بزرگان سخن بشنويد * پس افراسياب و سپه را بديد