شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٢٥

[ گريختن خسرو پرويز به روم ]

به بندوى و گستهم گفت آن زمان * كه اكنون شدم زين سخن بدگمان

رسيده مرا هيچ فرزند نيست * همان از در تاج پيوند نيست

اگر من شوم كشته در كارزار * جهان را نماند يكى شهريار

به دو گفت بندوى كاى سرفراز * بدين روز هرگز مبادت نياز

سپه رفت اكنون تو ايدر مه‌ايست * كه كس در زمانه ترا يار نيست

بزنگوى گفت آن زمان شهريار * كز ايدر برو تازيان تا تخوار

ازين ماندگان بر سوارى هزار * بران رزمگاه آنچ يا بى بيار

سراپردهء ديبه و گنج و تاج * همان بدره و برده و تخت عاج

بزرگان بنه بر نهادند و گنج * فراوان ببردن كشيدند رنج

هم آنگه يكى اژدهافش درفش * پديد آمد و گشت گيتى بنفش

پس اندر همى راند بهرام گرد * بجنگ از جهان روشنايى ببرد

رسيدند بهرام و خسرو بهم * دلاور دو جنگى دو شير دژم

چو پيلان جنگى بر آشوفتند * همى بر سر يكدگر كوفتند

همى گشت بهرام چون شير نر * سليحش نيامد برو كارگر

برين گونه تا خور ز گنبد بگشت * از اندازه آويزيش اندر گذشت

تخوار آن زمان پيش خسرو رسيد * كه گنج و بنه زان سوى پل كشيد

چو بشنيد خسرو بگستهم گفت * كه با ما كسى نيست در جنگ جفت

كه ما ده تنيم اين سپاهى بزرگ * بپيش اندرون پهلوانى سترگ

هزيمت بهنگام بهتر ز جنگ * چو تنها شدى نيست جاى درنگ

همى راند ناكار ديده جوان * برين گونه بر تا پل نهروان

پس اندر همى تاخت بهرام تيز * سرى پر ز كينه دلى پر ستيز

چو خسرو چنان ديد بر پل بماند * جهان ديده گستهم را پيش خواند

بياريد گفتا كمان مرا * بجنگ اندرون ترجمان مرا

كمانش ببرد آنك گنجور بود * بران كار گستهم دستور بود

كمان بر گرفت آن سپهدار گرد * بتير از هوا روشنايى ببرد

همى تير باريد همچون تگرگ * بيك چوبه با سر همى دوخت ترگ

پس اندر همى تاخت بهرام شير * كمندى بدست اژدهايى به زير

چو خسرو ورا ديد برگشت شاد * دو زاغ كمان را بزه بر نهاد

يكى تير زد بر بر بارگى * بشد كار آن باره يكبارگى

پياده سپهبد سپر بر گرفت * ز بيچارگى دست بر سر گرفت

يلان سينه پيش اندر آمد چو گرد * جهانجوى كى داشت او را بمرد

هم اندر زمان اسپ او را بخست * پياده يلان سينه از پل بجست

سپه بازگشت از پل نهروان * هر انكس كه بودند پير و جوان

چو بهرام برگشت خسرو چو گرد * پل نهروان سربسر باز كرد

همى راند غمگين سوى طيسفون * دلى پر ز غم ديدگان پر ز خون

در شارستانها بآهن ببست * بانبوه انديشگان در نشست

ز هر برزنى مهترانرا بخواند * بدروازه بر پاسبانان نشاند