شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٢

[ راى زدن رستم با كىقباد ]

نبايد ببالين سر و دست ناز * كه پيشست بسيار رنج دراز

سر تخت ايران ابى شهريار * مرا باده خوردن نيايد به كار

نشانى دهيدم سوى كىقباد * كسى كز شما دارد او را به ياد

سر آن دليران زبان برگشاد * كه دارم نشانى من از كىقباد

گر آيى فرود و خورى نان ما * بيفروزى از روى خود جان ما

بگوييم يك سر نشان قباد * كه او را چگونست رسم و نهاد

تهمتن ز رخش اندر آمد چو باد * چو بشنيد از وى نشان قباد

بيامد دمان تا لب رودبار * نشستند در زير آن سايه‌دار

جوان از بر تخت خود بر نشست * گرفته يكى دست رستم بدست

بدست دگر جام پر باده كرد * و زو ياد مردان آزاده كرد

دگر جام بر دست رستم سپرد * به دو گفت كاى نامبردار و گرد

بپرسيدى از من نشان قباد * تو اين نام را از كه دارى به ياد

به دو گفت رستم كه از پهلوان * پيام آوريدم بروشن روان

سر تخت ايران بياراستند * بزرگان بشاهى ورا خواستند

پدرم آن گزين يلان سربسر * كه خوانند او را همى زال زر

مرا گفت رو تا بالبرز كوه * قباد دلاور ببين با گروه

بشاهى برو آفرين كن يكى * نبايد كه سازى درنگ اندكى

بگويش كه گردان ترا خواستند * بشادى جهانى بياراستند

نشان ار توانى و دانى مرا * دهى و بشاهى رسانى ورا

ز گفتار رستم دلير جوان * بخنديد و گفتش كه اى پهلوان

ز تخم فريدون منم كىقباد * پدر بر پدر نام دارم به ياد

چو بشنيد رستم فرو برد سر * به خدمت فرود آمد از تخت زر

كه اى خسرو خسروان جهان * پناه بزرگان و پشت مهان

سر تخت ايران بكام تو باد * تن ژنده پيلان بدام تو باد

نشست تو بر تخت شاهنشهى * همت سر كشى باد و هم فرهى

درودى رسانم بشاه جهان * ز زال گزين آن يل پهلوان

اگر شاه فرمان دهد بنده را * كه بگشايم از بند گوينده را

قباد دلاور بر آمد ز جاى * ز گفتار رستم دل و هوش و راى

تهمتن همانگه زبان برگشاد * پيام سپهدار ايران بداد

سخن چون به گوش سپهبد رسيد * ز شادى دل اندر برش بر طپيد

بيازيد جامى لبالب نبيد * به ياد تهمتن بدم در كشيد

تهمتن هميدون يكى جام مى * بخورد آفرين كرد بر جان كى

بر آمد خروش از دل زير و بم * فراوان شده شادى اندوه كم

شهنشه چنين گفت با پهلوان * كه خوابى بديدم بروشن روان

كه از سوى ايران دو باز سپيد * يكى تاج رخشان بكردار شيد

خرامان و نازان شدندى برم * نهادندى آن تاج را بر سرم

چو بيدار گشتم شدم پر اميد * ازان تاج رخشان و باز سپيد