شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢١٨

[ رسيدن خسرو پرويز با بهرام چوبينه به همديگر ]

پسر بىگمان از پدر تخت يافت * كلاه و كمر يافت و هم بخت يافت

تو اى پر گناه فريبنده مرد * كه جستى نخستين ز هرمز نبرد

نبد هيچ بد جز بفرمان تو * وگر تنبل و مكر و دستان تو

گر ايزد بخواهد من از كين شاه * كنم بر تو خورشيد روشن سياه

كنون تاج را در خور كار كيست * چو من ناسزايم سزاوار كيست

به دو گفت بهرام كاى مرد گرد * سزا آن بود كز تو شاهى ببرد

چو از دخت بابك بزاد اردشير * كه اشكانيان را بدى دار و گير

نه چون اردشير اردوان را بكشت * بنيرو شد و تختش آمد بمشت

كنون سال چون پانصد بر گذشت * سر تاج ساسانيان سرد گشت

كنون تخت و ديهيم را روز ماست * سر و كار با بخت پيروز ماست

چو بينيم چهر تو و بخت تو * سپاه و كلاه تو و تخت تو

بيازم بدين كار ساسانيان * چو آشفته شيرى كه گردد ژيان

ز دفتر همه نامشان بسترم * سر تخت ساسانيان بسپرم

بزرگى مر اشكانيان را سزاست * اگر بشنود مرد داننده راست

چنين پاسخ آورد خسرو بدوى * كه اى بيهده مرد پيكار جوى

اگر پادشاهى ز تخم كيان * بخواهد شدن تو كيى در جهان

همه رازيان از بنه خود كيند * دو رويند و ز مردمى بر چيند

نخست از رى آمد سپاه اندكى * كه شد با سپاه سكندر يكى

ميان را ببستند با روميان * گرفتند ناگاه تخت كيان

ز رى بود ناپاكدل ماهيار * كزو تيره شد تخم اسفنديار

ازان پس ببستند ايرانيان * بكينه يكايك كمر بر ميان

نيامد جهان آفرين را پسند * از يشان بايران رسيد آن گزند

كلاه كيى بر سر اردشير * نهاد آن زمان داور دستگير

بتاج كيان او سزاوار بود * اگر چند بىگنج و دينار بود

كنون نام آن نامداران گذشت * سخن گفتن ما همه باد گشت

كنون مهترى را سزاوار كيست * جهان را بنوّى جهاندار كيست

به دو گفت بهرام جنگى منم * كه بيخ كيان را ز بن بر كنم

چنين گفت خسرو كه آن داستان * كه داننده ياد آرد از باستان

كه هرگز بنادان و بىراه و خرد * سليح بزرگى نبايد سپرد

كه چون باز خواهى نيايد بدست * كه دارنده زان چيز گشتست مست

چه گفت آن خردمند شيرين سخن * كه گر بىبنانرا نشانى ببن

بفرجام كار آيدت رنج و درد * بگرد در ناسپاسان مگرد

دلاور شدى تيز و برتر منش * ز بد گوهر آمد ترا بد كنش

ترا كرد سالار گردنكشان * شدى مهتر اندر زمين كشان

بران تخت سيمين و آن مهر شاه * سرت مست شد بازگشتى ز راه

كنون نام چوبينه بهرام گشت * همان تخت سيمين ترا دام گشت

بران تخت بر ماه خواهى شدن * سپهبد بدى شاه خواهى شدن