شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٢

[ پادشاهى جمشيد هفت سد سال بود ]

يكايك بياراست با ديو جنگ * نبد جنگشان را فراوان درنگ

از يشان دو بهره بافسون ببست * دگرشان بگرز گران كرد پست

كشيدندشان خسته و بسته خوار * بجان خواستند آن زمان زينهار

كه ما را مكش تا يكى نو هنر * بياموزى از ماكت آيد ببر

كى نامور دادشان زينهار * بدان تا نهانى كنند آشكار

چو آزاد گشتند از بند او * بجستند ناچار پيوند او

نبشتن بخسرو بياموختند * دلش را بدانش بر افروختند

نبشتن يكى نه كه نزديك سى * چه رومى چه تازى و چه پارسى

[ چه سغدى چه چينى و چه پهلوى * ز هر گونهء كان همى بشنوى ]

جهاندار سى سال ازين بيشتر * چه گونه پديد آوريدى هنر

برفت و سر آمد برو روزگار * همه رنج او ماند از و يادگار

جمشيد

جمشيد

[ پادشاهى جمشيد هفت سد سال بود ]

[ پادشاهى جمشيد هفت سد سال بود ]

گرانمايه جمشيد فرزند او * كمر بست يكدل پر از پند او

بر آمد بر آن تخت فرخ پدر * برسم كيان بر سرش تاج زر

كمر بست با فرّ شاهنشهى * جهان گشت سرتاسر او را رهى

زمانه بر آسود از داورى * بفرمان او ديو و مرغ و پرى

جهان را فزوده به دو آبروى * فروزان شده تخت شاهى بدوى

منم گفت با فرّهء ايزدى * همم شهريارى همم موبدى

بدان راز بد دست كوته كنم * روان را سوى روشنى ره كنم

نخست آلت جنگ را دست برد * در نام جستن بگردان سپرد

بفرّ كيى نرم كرد آهنا * چو خود و زره كرد و چون جوشنا

چو خفتان و تيغ و چو برگستوان * همه كرد پيدا بروشن روان

[ بدين اندرون سال پنجاه رنج * ببرد و ازين چند بنهاد گنج ]

دگر پنجه انديشهء جامه كرد * كه پوشند هنگام ننگ و نبرد

ز كتّان و ابريشم و موى قز * قصب كرد پر مايه ديبا و خز

بياموختشان رشتن و تافتن * بتار اندورن پود را بافتن

چو شد بافته شستن و دوختن * گرفتند از و يك سر آموختن

چو اين كرده شد ساز ديگر نهاد * زمانه به دو شاد و او نيز شاد

[ ز هر انجمن پيشه‌ور گرد كرد * بدين اندرون نيز پنجاه خورد ]

[ گروهى كه كاتوزيان خوانيش * برسم پرستندگان دانيش ]

[ جدا كردشان از ميان گروه * پرستنده را جايگه كرد كوه ]

[ بدان تا پرستش بود كارشان * نوان پيش روشن جهاندارشان ]

[ صفى بر دگر دست بنشاندند * همى نام نيساريان خواندند ]