شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١١٩٣

[ آگاهى يافتن هرمزد از ناراستى بهرام چوبينه و پيمان بستن با خاقان ]

فرود آمد از اسب خاقان همان * بيامد بر شاه ايران دمان

درنگى ببد تا جهاندار شاه * نشست از بر تازى اسبى سياه

شهنشاه اسب تگاور براند * بدهليز با او زمانى بماند

چو خاقان برفت از در شهريار * عنانش گرفت آن زمان پرده دار

پياده شد از باره پرموده زود * بران كهترى جادوييها نمود

پياده همان شاه دستش بدست * بياورد او را بجاى نشست

خرامان بيامد بنزديك تخت * مر او را شهنشاه بنواخت سخت

بپرسيد و بنشاختش پيش خويش * بگفتند بسيار ز اندازه بيش

سزاوار او جايگه ساختند * يكى خرم ايوان بپرداختند

ببردند چيزى كه شايسته بود * همان پيش پرموده بايسته بود

سپه را بنزديك او جاى كرد * دبيرى بدان كار بر پاى كرد

چو آگه شد از كار آن خواسته * كه آورد پرموده آراسته

بميدان فرستاد تا همچنان * برد بار پر مايه با ساروان

چو آسود پرموده از رنج راه * بهشتم يكى سور فرمود شاه

چو خاقان ز پيش جهاندار شاه * نشستند بر خوان او پيش گاه

بفرمود تا بار آن اشتران * به پشت اندر آرند پيش سران

كسى بر گرفت از كشيدن شمار * بيك روز مزدور بد صد هزار

دگر روز هم بامداد پگاه * بخوان بر مى آورد و بنشست شاه

ز ميدان ببردند پنجه هزار * هم از تنگ بر پشت مردان كار

از آورده صد گنج شد ساخته * دل شاه زان كار پرداخته

يكى تخت جامه بفرمود شاه * كز آنجا بيارند پيش سپاه

همان بر كمر گوهر شاهوار * كه نامد همى ارز او در شمار

يكى آفرين خاست از بزمگاه * كه پيروز باد اين جهاندار شاه

بآيين گشسب آن زمان شاه گفت * كه با او بدش آشكار و نهفت

كه چون بينى اين كار چوبينه را * به مردى به كار آورد كينه را

چنين گفت آيين گشسب دبير * كه اى شاه روشن دل و يادگير

بسورى كه دستانش چوبين بود * چنان دان كه خوانش نو آيين بود

ز گفتار او شاه شد بدگمان * روانش پر انديشه بد يك زمان

[ آگاهى يافتن هرمزد از ناراستى بهرام چوبينه و پيمان بستن با خاقان ]

[ آگاهى يافتن هرمزد از ناراستى بهرام چوبينه و پيمان بستن با خاقان ]

هيونى بيامد همانگه سترگ * يكى نامه‌اى از دبير بزرگ

كه شاه جهان جاودان شاد باد * همه كار او بخشش و داد باد

چنان دان كه برد يمانى دو بود * همه موزه از گوهر نابسود

همان گوشوار سياوش رد * كزو يادگارست ما را خرد

ازين چار دو پهلوان بر گرفت * چو او ديد رنج اين نباشد شگفت

ز شاهك بپرسيد پس نامجوى * كزين هرچ ديدى يكايك بگوى

سخن گفت شاهك برين همنشان * بر آشفت زان شاه گردنكشان

هم اندر زمان گفت چوبينه راه * همى گم كند سر بر آرد به ماه

يكى آنك خاقان چين را بزد * ازان سان كه از گوهر بد سزد