شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١١٩٢

[ آمدن خاقان به نزديك هرمزد شاه ]

بجان و سر شاه ايران سپاه * كز ايدر كنون باز گردى به راه

بپاسخ نيفزايى و بد خوى * نگويى سخن نيز تا نشنوى

چو بشنيد بهرام زو گشت باز * بلشكرگه آمد گو رزمساز

چو خرّاد برزين و آن بخردان * دبير بزرگ و دگر موبدان

نبشتند نامه بشاه جهان * سخن هرچ بد آشكار و نهان

سپهدار با موبد موبدان * بخشم آن زمان گفت كاى بخردان

هم اكنون از ايدر بدز در شويد * بكوشيد و با باد همبر شويد

بدز بر ببينيد تا خواسته * چه مايه بود گنج آراسته

دبيران برفتند دل پر هراس * ز شبگير تا شب گذشته سه پاس

سيه شد بسى يازگار از شمار * نبشته نشد هم بفرجام كار

بدز بر نبد راه زان خواسته * گذشته به دو سال و ناكاسته

ز هنگام ارجاسب و افراسياب * ز دينار و گوهر كه خيزد ز آب

همان نيز چيزى كه كانى بود * كجا رستنش آسمانى بود

همه گنجها اندر آورده بود * كجا نام او در جهان برده بود

ز چيز سياوش نخستين كمر * بهر مهره‌اى در سه ياره گهر

همان گوشوارش كه اندر جهان * كسى را نبود از كهان و مهان

كه كىخسرو آن را بلهراسب داد * كه لهراسب زان پس بگشتاسپ داد

كه ارجاسب آن را بدز در نهاد * كه هنگام آن كس ندارد به ياد

شمارش ندانست كس در جهان * ستاره شناسان و فرخ مهان

نبشتند يك يك همه خواسته * كه بود اندر آن گنج آراسته

فرستاد بهرام مردى دبير * سخن گوى و روشن دل و يادگير

بيامد همه خواسته گرد كرد * كه بد در دز و هم بدشت نبرد

ابا خواسته بود دو گوشوار * دو موزه درو بود گوهر نگار

همان شوشهء زرّ و برو بافته * بگوهر سر شوشه برتافته

دو برد يمانى همه زرّبفت * بسختند هر يك به من بود هفت

سپهبد ز كشّى و كنداورى * نبود آگه از جستن داورى

دو برد يمانى بيك سو نهاد * دو موزه بنامه نكرد ايچ ياد

بفرمود زان پس كه پيدا گشسب * همى با سواران نشيند بر اسب

ز لشكر گزين كرد مردى هزار * كه با او شود تا در شهريار

ز خاقان شتر خواست ده كاروان * شمرد آن زمان جمله بر ساروان

سواران پس پشت و خاقان ز پيش * همى راند با نامداران خويش

[ آمدن خاقان به نزديك هرمزد شاه ]

[ آمدن خاقان به نزديك هرمزد شاه ]

چو خاقان بيامد بنزديك شاه * ابا گنج ديرينه و با سپاه

چو بشنيد شاه جهان برنشست * بسر بر يكى تاج و گرزى بدست

بيامد چنين تا بدرگه رسيد * ز دهليز چون روى خاقان بديد

همى بود تا چونش بيند به راه * فرود آيد او همچنان با سپاه

ببيندش و برگردد از پيش اوى * پر انديشه بد زان سخن نامجوى

پس آنگاه خاقان چنان هم بر اسب * ابا موبد خويش پيدا گشسب