شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١١٨٩

[ خواستن بهرام چوبينه ، گشادنامهء زينهارى پرموده از هرمزد ]

نيايم همان پيش تو ناگهان * بترسم كه بر من سر آيد زمان

يكى بنده‌اى من يكى شهريار * بر بنده من كى شوم زار و خوار

بجنگت نيايم همان بىسپاه * كه ديوانه خواند مرا نيكخواه

اگر خواهم از شاه تو زينهار * چو تنگى به روى آيدم نيست عار

و ز ان پس در گنج و دز مر تراست * بدين نامور بوم كامت رواست

فرستاده آمد بگفت اين پيام * ز پيغام بهرام شد شادكام

[ خواستن بهرام چوبينه ، گشادنامهء زينهارى پرموده از هرمزد ]

[ خواستن بهرام چوبينه ، گشادنامهء زينهارى پرموده از هرمزد ]

نبشتند پس نامهء سودمند * بنزديك پيروز شاه بلند

كه خاقان چين زينهارى شدست * ز جنگ درازم حصارى شدست

يكى مهر و منشور بايد همى * بدين مژده بر سور بايد همى

كه خاقان ز ما زينهارى شود * از ان برترى سوى خوارى شود

چو نامه بيامد بنزديك شاه * بابر اندر آورد فرخ كلاه

فرستاده و ايرانيان را بخواند * بر نامور تخت شاهى نشاند

بفرمود تا نامه بر خواندند * بخوننده بر گوهر افشاندند

بآزادگان گفت يزدان سپاس * نيايش كنم من بپيشش سه پاس

كه خاقان چين كهتر ما بود * سپهر بلند افسر ما بود

همى سر بچرخ فلك بر فراخت * همى خويشتن شاه گيتى شناخت

كنون پيش برتر منش بنده‌اى * سپهبد سرى گرد و جوينده‌اى

چنان شد كه بر ما كند آفرين * سپهدار سالار تركان چين

سپاس از خداوند خورشيد و ماه * كجا داد بر بهترى دستگاه

بدرويش بخشيم گنج كهن * چو پيدا شود راستى زين سخن

شما هم بيزدان نيايش كنيد * همه نيكويى در فزايش كنيد

فرستادهء پهلوان را بخواند * بچربى سخنها فراوان براند

كمر خواست پر گوهر شاهوار * يكى باره و جامه زرنگار

ستامى بران بارگى پر ز زر * بهر مهره‌اى بر نشانده گهر

فرستاده را نيز دينار داد * يكى بدره و چيز بسيار داد

چو خلعت بدان مرد دانا سپرد * ورا مهتر پهلوانان شمرد

بفرمود پس تا بيامد دبير * نبشتند زو نامه‌اى بر حرير

كه پرموده خاقان چو يار منست * بهرمزد در زينهار منست

برين مهر و منشور يزدان گواست * كه ما بندگانيم و او پادشاست

جهانجوى را نيز پاسخ نبشت * پر از آواز نامه‌اى چون بهشت

به دو گفت پرموده را با سپاه * گسى كن به خوبى بدين بارگاه

غنيمت كه از لشكرش يافتى * بدان بندگى تيز بشتافتى

بدرگه فرست آنچ اندر خورست * ترا كردگار جهان ياورست

نگه كن بجايى كه دشمن بود * وگر دشمنى را نشيمن بود

بگير و نگه دار و خانش بسوز * بفرخ پى و فال گيتى فروز

گر ايدونك لشكر فزون بايدت * فزونتر بود رنج بگزايدت

بدين نامهء ديگر از من بخواه * فرستيم چندانك بايد سپاه