شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١١٨٧

[ پناه خواستن پرموده از بهرام چوبينه ]

يكى مر دگر را ندانست باز * شب تيره و نيزه‌هاى دراز

بخنجر همى آتش افروختند * زمين و هوا را همى سوختند

ز تركان جنگى فراوان نماند * ز خون سنگها جز بمرجان نماند

گريزان همى رفت مهتر چو گرد * دهن خشك و لبها شده لاجورد

چنين تا سپيده دمان بر دميد * شب تيره‌گون دامن اندر كشيد

سپهدار ايران بتركان رسيد * خروشى چو شير ژيان بركشيد

بپرموده گفت اى گريزنده مرد * تو گرد دليران جنگى مگرد

نه مردى هنوز اى پسر كودكى * روا باشد ار شير مادر مكى

به دو گفت شاه اى گراينده شير * به خون ريختن چند باشى دلير

ز خون سران سير شد روز جنگ * به خشكى پلنگ و به دريا نهنگ

نخواهى شد از خون مردم تو سير * بر آنم كه هستى تو درنده شير

بريده سر ساوه شاه آنك مهر * برو داشت تا بود گردان سپهر

سپاهى بران گونه كردى تباه * كه بخشايش آورد خورشيد و ماه

از ان شاه جنگى منم يادگار * مرا هم چنان دان كه كشتى بزار

ز مادر همه مرگ را زاده‌ايم * ار ايدونك تركيم ار آزاده‌ايم

گريزانم و تو پس اندر دمان * نيابى مرا تا نيايد زمان

اگر باز گردم سليحى بچنگ * مگر من شوم كشته گر تو بجنگ

مكن تيز مغزى و آتش سرى * نه زين سان بود مهتر لشكرى

من ايدون شوم سوى خرگاه خويش * يكى باز جويم سر راه خويش

نويسم يكى نامه زى شهريار * مگر زو شوم ايمن از روزگار

گر ايدونك اندر پذيرد مرا * ازين ساختن پس گزيرد مرا

من آن بارگه را يكى بنده‌ام * دل از مهترى پاك بر بنده‌ام

ز سر كينه و جنگ را دور كن * به خوبى منش بر يكى سور كن

چو بشنيد بهرام زو بازگشت * كه بر ساز شاهى خوش آواز گشت

چو از جنگ آن لشكر آسوده شد * بلشكرگه شاه پرموده شد

همى گشت بر گرد دشت نبرد * سر سركشان را ز تن دور كرد

چو بر هم نهاده بد انبوه گشت * به بالا و پهنا يكى كوه گشت

مر آن جاى را نامداران يل * همى هر كسى خواند بهرام تل

سليح سواران و چيزى كه ديد * بجايى كه بد سوى آن تل كشيد

يكى نامه بنوشت زى شهريار * ز پرموده و لشكر بىشمار

بگفت آنك ما را چه آمد به روى * ز تركان و آن شاه پرخاش جوى

كه از بيم تيغ او سوى چاره شد * و ز آن جايگه خوار و آواره شد

وزين روى خاقان در دز ببست * بانبوه و انديشه اندر نشست

بگشتند گرد در دز بسى * ندانست سامان جنگش كسى

[ پناه خواستن پرموده از بهرام چوبينه ]

[ پناه خواستن پرموده از بهرام چوبينه ]

چنين گفت زان پس كه سامان جنگ * كنون نيست در كار كردن درنگ

يلان سينه را گفت تا سه هزار * از ان جنگيان برگزيند سوار

چهار از يلان نيز آذرگشسب * از ان جنگيان بر نشاند بر اسب