شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١١٨٦

[ رزم بهرام چوبينه با پرموده پسر ساوه شاه و گريختن پرموده به آوازه دژ ]

غمى گشت و با لشكر خويش گفت * كه اين پيش رو را هزبرست جفت

شمار سپاهش پديدار نيست * هم اين رزم را كس خريدار نيست

سپهدار گردنكش و خشمناك * همى خون شود زير او تيره خاك

چو شب تيره گردد شبيخون كنيم * ز دل بيم و انديشه بيرون كنيم

چو پرموده آمد بپرده سراى * همى زد ز هر گونه از جنگ راى

همى گفت كين از هنرها يكيست * اگر چه سپهشان كنون اندكيست

سواران و گردان پر مايه‌اند * ز گردنكشان برترين پايه‌اند

سليحست و بهرامشان پيش رو * كه گردد سنان پيش او خار و خو

بپيروزى ساوه شاه اندرون * گرفته دل و مست گشته به خون

اگر يار باشد جهان آفرين * به خون پدر خواهم از كوه كين

بدانگه كه بهرام شد جنگجوى * از ايران سوى ترك بنهاد روى

ستاره شمر گفت بهرام را * كه در چار شنبه مزن گام را

اگر زين بپيچى گزند آيدت * همه كار ناسودمند آيدت

يكى باغ بد در ميان سپاه * ازين روى و ز ان روى بد رزمگاه

بشد چار شنبه هم از بامداد * بدان باغ كامروز باشيم شاد

ببردند پر مايه گستردنى * مى و رود و رامشگر و خوردنى

بيامد بدان باغ و مى دركشيد * چو پاسى ز تيره شب اندر كشيد

طلايه بيامد بپرموده گفت * كه بهرام را جام و باغست جفت

سپهدار از ان جنگيان شش هزار * ز لشكر گزين كرد گرد و سوار

فرستاد تا گرد برگرد باغ * بگيرند گردنكشان بىچراغ

چو بهرام آگه شد از كارشان * ز راى جهانجوى و بازارشان

يلان سينه را گفت كاى سر فراز * به ديوار باغ اندرون رخنه ساز

پس آنگاه بهرام و ايزد گشسب * نشستند با جنگ جويان بر اسب

از ان رخنهء باغ بيرون شدند * كه دانست كان سركشان چون شدند

بر آمد ز در نالهء كرّ ناى * سپهبد باسب اندر آورد پاى

سبك رخنهء ديگر اندر زدند * سپه را يكايك بهم بر زدند

همى تاخت بهرام خشتى بدست * چنانچون بود مردم نيم مست

نجستند گردان كس از دست اوى * به خون گشت يازان سر شست اوى

بر آمد چكاچاك و بانگ سران * چو پولاد را پتك آهنگران

از ان باغ تا جاى پرموده شاه * تن بىسران بد فگنده به راه

چو آمد بلشكرگه خويش باز * شبيخون سگاليد گردن فراز

چو نيمى ز تيره شب اندر گذشت * سپهدار جنگى برون شد بدشت

سپهبد بران سوى لشكر كشيد * ز تركان طلايه كس او را نديد

چو آمد به نزديكى رزمگاه * دم ناى رويين بر آمد ز راه

چو آواز كوس آمد و كرّ ناى * بجستند تركان جنگى ز جاى

ز لشكر بران سان بر آمد خروش * كه شير ژيان را بدريد گوش

بتاريكى اندر دهاده بخاست * ز دست چپ لشكر و دست راست