شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١١٨٥

[ رزم بهرام چوبينه با پرموده پسر ساوه شاه و گريختن پرموده به آوازه دژ ]

چنان زار و نوميد بودم ز بخت * كه دشمن نگون اندر آمد ز تخت

سپهبد نكرد اين نه جنگى سپاه * كه يزدان بُد اين جنگ را نيك خواه

بياورد ز ان پس صد و سى هزار * ز گنجى كه بود از پدر يادگار

سه يك زان نخستين بدرويش داد * پرستندگان را درم بيش داد

سه يك ديگر از بهر آتشكده * همان بهر نوروز و جشن سده

فرستاد تا هيربد را دهند * كه در پيش آتشكده برنهند

سيم بهره جايى كه ويران بود * رباطى كه اندر بيابان بود

كند يك سر آباد جوينده مرد * نباشد به راه اندرون بيم و درد

ببخشيد پس چار ساله خراج * بدرويش و آن را كه بد تخت عاج

نبشتند پس نامه از شهريار * بهر كشورى سوى هر نامدار

كه بهرام پيروز شد بر سپاه * بريدند بىبر سر ساوه شاه

پرستنده بد شاه در هفت روز * بهشتم چو بفروخت گيتى فروز

فرستادهء پهلوان را بخواند * به مهر از بر نامداران نشاند

مر آن نامه را خوب پاسخ نبشت * درختى بباغ بزرگى بكشت

يكى تخت سيمين فرستاد نيز * دو نعلين زرين و هر گونه چيز

ز هيتال تا پيش رود برك * ببهرام بخشيد و بنوشت چك

بفرمود كان خواسته بر سپاه * ببخش آنچ آوردى از رزمگاه

مگر گنج ويژه تن ساوه شاه * كه آورد بايد بدين بارگاه

و ز ان پس تو خود جنگ پرموده ساز * ممان تا شود خصم گردن فراز

هم ايرانيان را فرستاد چيز * نبشته بهر شهر منشور نيز

فرستاده را خلعت آراستند * پس اسب جهان پهلوان خواستند

فرستاده چون پيش بهرام شد * سپهدار ازو شاد و پدرام شد

غنيمت ببخشيد پس بر سپاه * جز از گنج ناپاك دل ساوه شاه

فرستاد تا استواران خويش * جهان ديده و نامداران خويش

ببردند يك سر بدرگاه شاه * سپهبد سوى جنگ شد با سپاه

[ رزم بهرام چوبينه با پرموده پسر ساوه شاه و گريختن پرموده به آوازه دژ ]

[ رزم بهرام چوبينه با پرموده پسر ساوه شاه و گريختن پرموده به آوازه دژ ]

ازو چون بپرموده شد آگهى * كه جويد همى تخت شاهنشهى

دزى داشت پرموده افراز نام * كز ان دز بدى ايمن و شادكام

نهاد آنچ بودش بدز در درم * ز دينار و ز گوهر و بيش و كم

ز جيحون گذر كرد خود با سپاه * بيامد گراز ان سوى رزمگاه

دو لشكر بتنگ اندر آمد بجنگ * بره بر نكردند جايى درنگ

به دو منزل بلخ هر دو سپاه * گزيدند شايسته دو رزمگاه

ميان دو لشكر دو فرسنگ بود * كه پهناى دشت از در جنگ بود

دگر روز بهرام جنگى برفت * بديدار گردان پرموده تفت

نگه كرد پرموده او را بديد * ز هامون يكى تند بالا گزيد

سپه را سراسر همه بر نشاند * چنان شد كه در دشت جايى نماند

سپه ديد پرموده چندانك دشت * ز ديدار ايشان همى خيره گشت

و را ديد در پيش آن لشكرش * بگردون بر آورده جنگى سرش