شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١١٧٠

[ پهلوانى دادن هرمزد ، بهرام چوبينه را ]

برفتند بيدار كارآگهان * هم آنگه بر شهريار جهان

سخنهاى بهرام چندانك بود * بهر يك سراينده ده بر فزود

[ پهلوانى دادن هرمزد ، بهرام چوبينه را ]

[ پهلوانى دادن هرمزد ، بهرام چوبينه را ]

شهنشاه ايران ازان شاد شد * ز تيمار آن لشكر آزاد شد

ورا كرد سالار بر لشكرش * بابر اندر آورد جنگى سرش

هر آن كس كه جست از يلان نام را * سپهبد همى خواند بهرام را

سپهبد بيامد بر شهريار * كمر بسته با آلت كارزار

كه دستور باشد مرا شهريار * كه خوانم عرض را ز بهر شمار

ببينم ز لشكر كه جنگى كه اند * گهء نام جستن درنگى كه اند

به دو گفت سالار لشكر تويى * به تو باز گردد بد و نيكويى

سپهبد بشد تا عرض گاه شاه * بفرمود تا پيش او شد سپاه

گزين كرد ز ايرانيان لشكرى * هر آن كس كه بود از سران افسرى

نبشتند نام ده و دو هزار * زره دار و برگستوانور سوار

چهل سالگان را نبشتند نام * درم بر كم و بيش ازين شد حرام

سپهبد چو بهرام بهرام بود * كه در جنگ جستن ورا نام بود

يكى را كجا نام يل سينه بود * كجا سينه و دل پر از كينه بود

سر نامداران جنگيش كرد * كه پيش صف آيد بروز نبرد

بگرداند اسب و بگويد نژاد * كند بر دل جنگيان جنگ ياد

دگر آنك بد نام ايزدگشسب * كز آتش نه برگاشتى روى اسب

بفرمود تا گوش دارد بنه * كند ميسره راست با ميمنه

به پشت سپه بود همدان گشسب * كجا دم شيران گرفتى باسب

بلشكر چنين گفت پس پهلوان * كه اى نامداران روشن روان

كم آزار باشيد و هم كم زيان * بدى را مبنديد هرگز ميان

چو خواهيد كايزد بود يارتان * كند روشن اين تيره بازارتان

شب تيره چون نالهء كرّ ناى * بر آمد بجنبيد يك سر ز جاى

بران گونه رانيد يك سر ستور * كه گر خيزد اندر شب تيره هور

ز نيروى و آسودگى اسب و مرد * نينديشد از روزگار نبرد

چو آگاهى آمد بر شهريار * كه داننده بهرام چون ساخت كار

ز گفتار و كردار او گشت شاد * در گنج بگشاد و روزى بداد

همه گنجهاى سليح نبرد * بپارس و باهواز در باز كرد

ز اسبان جنگ آنچ بودش يله * به شهر اندر آورد چندى گله

بفرمود تا پهلوان سپاه * بخواهد هر آنچش ببايد ز شاه

چنين گفت بهرام را شهريار * كه از هر درى ديدهء كارزار

شنيدى كه با نامور ساوه شاه * چه مايه سليحست و گنج و سپاه

هم از جنگ تركان او روز كين * بآوردگه بر بلرزد زمين

گزيدى ز لشكر ده و دو هزار * زره دار و بر گستوانور سوار

بدين مايه مردم بروز نبرد * ندانم كه چون خيزد اين كار كرد

بجاى جوانان شمشير زن * چهل سالگان خواستى ز انجمن