شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١١٦٩

[ آمدن بهرام چوبينه به نزديك هرمزد شاه ]

كه دادى به دو بردع و اردبيل * يكى نامور گشت با كوس و خيل

فرستاد و بهرام را مژده داد * سخنهاى مهران برو كرد ياد

[ آمدن بهرام چوبينه به نزديك هرمزد شاه ]

[ آمدن بهرام چوبينه به نزديك هرمزد شاه ]

جهانجوى پويان ز بردع برفت * ز گردنكشان لشكرى برد تفت

چو بهرام تنگ اندر آمد ز راه * بفرمود تا بار دادند شاه

جهان ديده روى شهنشاه ديد * بران نامدار آفرين گستريد

نگه كرد شاه اندر و يك زمان * نبودش به دو جز بنيكى گمان

نشانهاى مهران ستاد اندروى * بديد و بخنديد و شد تازه روى

ازان پس بپرسيد و بنواختش * يكى نامور جايگه ساختش

شب تيره چون چادر مشك بوى * بيفگند و خورشيد بنمود روى

بدرگاه شد مرزبان نزد شاه * گرانمايگان بر گشادند راه

جهاندار بهرام را پيش خواند * بتخت از بر نامداران نشاند

بپرسيد زان پس كه با ساوه شاه * كنم آشتى گر فرستم سپاه

چنين داد پاسخ به دو جنگجوى * كه با ساوه شاه آشتى نيست روى

گر او جنگ را خواهد آراستن * هزيمت بود آشتى خواستن

و ديگر كه بد خواه گردد دلير * چو بيند كه كام تو آمد به زير

گه رزم چون بزم پيش آورى * بفرمانبرى ماند اين داورى

به دو گفت هرمز كه پس چيست راى * درنگ آورم گر بجنبم ز جاى

چنين داد پاسخ كه گر بدسگال * بپيچد سر از داد بهتر بفال

چه گفت آن گرانمايهء نيك راى * كه بيداد را نيست با داد جاى

تو با دشمن بدكنش رزم جوى * كه با آتش آب اندر آرى بجوى

وگر خود دگرگونه باشد سخن * شهى نو گزيند سپهر كهن

چو نيرو ببازوى خويش آوريم * هنر هرچ داريم پيش آوريم

نه از پاك يزدان نكوهش بود * نه شرم از يلان چون پژوهش بود

چو ناكشته ز ايرانيان ده هزار * بتابيم خيره سر از كار زار

چه گويد ترا دشمن عيب‌جوى * كه بىجنگ پيچى ز بدخواه روى

چو بر دشمنان تيرباران كنيم * كمان را چو ابر بهاران كنيم

همان تيغ و گوپال چون صد هزار * شكسته شود در صف كارزار

چو پيروزى ما نيايد پديد * دل از نيك بختى نبايد كشيد

و زان پس بفرمان دشمن شويم * كه بىهوش و بىجان و بىتن شويم

بكوشيم با گردش آسمان * اگر در ميانه سر آرد زمان

چو گفتار بهرام بشنيد شاه * بخنديد و رخشنده شد پيشگاه

ز پيش جهاندار بيرون شدند * جهان ديدگان دل پر از خون شدند

ببهرام گفتند كاندر سخن * چو پرسد ترا بس دليرى مكن

سپاهست چندان ابا ساوه شاه * كه بر مور و بر پشه بستند راه

چنانچون تو گويى همى پيش شاه * كه يا رد بدن پهلوان سپاه

چنين گفت بهرام با مهتران * كه اى نامداران و كند آوران

چو فرمان دهد نامبردار شاه * منم ساخته پهلوان سپاه