شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١١٥٠

[ آمدن فرستادگان قيصر نزد نوشين روان با پوزش و بشار ]

درم چند بايد به دو گفت مرد * دلاور شمار درم ياد كرد

چنين گفت كاى پر خرد مايه دار * چهل من درم هر منى صد هزار

به دو كفشگر گفت من اين دهم * سپاسى ز گنجور بر سر نهم

بياورد قپّان و سنگ و درم * نبد هيچ دفتر به كار و قلم

چو بازارگان را درم سخته شد * فرستاده زان كار پردخته شد

به دو كفشگر گفت كاى خوب چهر * برنجى بگويى ببوزرجمهر

كه اندر زمانه مرا كودكيست * كه بازار او بر دلم خوار نيست

بگويى مگر شهريار جهان * مرا شاد گرداند اندر نهان

كه اورا سپارد بفرهنگيان * كه دارد سر مايه و هنگ آن

فرستاده گفت اين ندارم برنج * كه كوتاه كردى مرا راه گنج

بيامد بر مرد دانا بشب * و زان كشفگر نيز بگشاد لب

بر شاه شد شاد بوزرجمهر * بران خواسته شاه بگشاد چهر

چنين گفت زان پس كه يزدان سپاس * مبادم مگر پاك و يزدان شناس

كه در پادشاهى يكى موزه دوز * برين گونه شادست و گيتى فروز

كه چندين درم ساخته باشدش * مبادا كه بيداد بخراشدش

نگر تا چه دارد كنون آرزوى * بماناد بر ما همين راه و خوى

چو فامش بتوزى درم صد هزار * بده تا بماند ز ما يادگار

بدان زير دستان دلاور شدند * جهانجوى با تخت و افسر شدند

مبادا كه بيدادگر شهريار * بود شاد بر تخت و به روزگار

بشاه جهان گفت بوزرجمهر * كه اى شاه نيك اختر خوب چهر

يكى آرزو كرد موزه فروش * اگر شاه دارد به من بنده گوش

فرستاده گويد كه اين مرد گفت * كه شاه جهان با خرد باد جفت

يكى پور دارم رسيده بجاى * بفرهنگ جويد همى رهنماى

اگر شاه باشد بدين دستگير * كه اين پاك فرزند گردد دبير

ز يزدان بخواهم همى جان شاه * كه جاويد باد اين سزاوار گاه

به دو گفت شاه اى خردمند مرد * چرا ديو چشم ترا تيره كرد

برو همچنان بازگردان شتر * مبادا كزو سيم خواهيم و در

چو بازارگان بچه گردد دبير * هنرمند و با دانش و يادگير

چو فرزند ما بر نشيند بتخت * دبيرى ببايدش پيروز بخت

هنر بايد از مرد موزه فروش * بدين كار ديگر تو با من مكوش

بدست خردمند و مرد نژاد * نماند بجز حسرت و سرد باد

شود پيش او خوار مردم شناس * چو پاسخ دهد زو پذيرد سپاس

بما بر پس از مرگ نفرين بود * چو آيين اين روزگار اين بود

نخواهيم روزى جز از گنج داد * درم زو مخواه و مكن هيچ ياد

هم اكنون شتر بازگردان به راه * درم خواه و ز موزه دوزان مخواه

فرستاده برگشت و شد با درم * دل كفشگر گشت پر درد و غم

[ آمدن فرستادگان قيصر نزد نوشين روان با پوزش و بشار ]

[ آمدن فرستادگان قيصر نزد نوشين روان با پوزش و بشار ]

شب آمد غمى شد ز گفتار شاه * خروش جرس خاست از بارگاه