شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١١٤٠

[ پند دادن نوشين روان ، پسر خود - هرمزد را ]

چنين داد پاسخ كه آرى رواست * كه تاج زمانه سر پادشاست

جهان را چنين شهر ياران سرند * ازيرا چنين بر سران افسرند

گذشتم ز توقيع نوشين روان * جهان پير و انديشه من جوان

مرا طبع نشگفت اگر تيز گشت * بپيرى چنين آتش آميز گشت

ز منبر چو محمود گويد خطيب * بدين محمد گرايد صليب

همى گفتم اين نامه را چند گاه * نهان بد ز خورشيد و كيوان و ماه

چو تاج سخن نام محمود گشت * ستايش بآفاق موجود گشت

زمانه بنام وى آباد باد * سپهر از سر تاج او شاد باد

جهان بستد از بت‌پرستان هند * بتيغى كه دارد چو رومى پرند

نامه كسرى بهرمزد

نامه كسرى بهرمزد

[ پند دادن نوشين روان ، پسر خود - هرمزد را ]

[ پند دادن نوشين روان ، پسر خود - هرمزد را ]

شنيدم كجا كسرى شهريار * بهرمز يكى نامه كرد استوار

ز شاه جهاندار خورشيد دهر * مهست و سر افراز و گيرنده شهر

جهاندار بيدار و نيكو كنش * فشانندهء گنج بىسرزنش

فزاينده نام و تخت قباد * گرايندهء تاج و شمشير و داد

كه با فرّ و برزست و فرهنگ و نام * ز تاج بزرگى رسيده بكام

سوى پاك هرمزد فرزند ما * پذيرفته از دل همى پند ما

ز يزدان بدى شاد و پيروز بخت * هميشه جهاندار با تاج و تخت

به ماه خجسته بخرداد روز * بنيك اختر و فال گيتى فروز

نهاديم بر سر ترا تاج زر * چنان هم كه ما يافتيم از پدر

همان آفرين نيز كرديم ياد * كه بر تاج ما كرد فرخ قباد

تو بيدار باش و جهاندار باش * خردمند و راد و بىآزار باش

بدانش فزاى و بيزدان گراى * كه اويست جان ترا رهنماى

بپرسيدم از مرد نيكو سخن * كسى كو بسال و خرد بد كهن

كه از ما بيزدان كه نزديكتر * كرا نزد او راه باريكتر

چنين داد پاسخ كه دانش گزين * چو خواهى ز پروردگار آفرين

كه نادان فزونى ندارد ز خاك * بدانش بسنده كند جان پاك

بدانش بود شاه زيباى تخت * كه داننده بادى و پيروز بخت

مبادا كه گردى تو پيمان شكن * كه خاكست پيمان شكن را كفن

بباد افره بىگناهان مكوش * بگفتار بدگوى مسپار گوش

بهر كار فرمان مكن جز بداد * كه از داد باشد روان تو شاد

زبان را مگردان بگرد دروغ * چو خواهى كه تخت تو گيرد فروغ

وگر زيردستى بود گنج دار * تو او را ازان گنج بىرنج دار

كه چيز كسان دشمن گنج تست * بدان گنج شو شاد كز رنج تست

وگر زيردستى شود مايه‌دار * همان شهريارش بود سايه دار

همى در پناه تو بايد نشست * اگر زير دستست اگر در پرست

چو نيكو كند با تو پاداش كن * ابا دشمن دوست پر خاش كن