شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١١٤

[ آگاهى يافتن زال از مرگ نوذر ]

ببخشيد جان شان بگفتار اوى * چو بشنيد با درد پيكار اوى

بفرمودشان تا بسارى برند * بغل ّ و بمسمار و خوارى برند

چو اين كرده شد ساز رفتن گرفت * زمين زير اسپان نهفتن گرفت

ز پيش دهستان سوى رى كشيد * از اسپان برنج و بتك خوى كشيد

كلاه كيانى بسر بر نهاد * بدينار دادن در اندر گشاد

[ آگاهى يافتن زال از مرگ نوذر ]

[ آگاهى يافتن زال از مرگ نوذر ]

بگستهم و طوس آمد اين آگهى * كه تيره شد آن فرّ شاهنشهى

بشمشير تيز آن سر تاج دار * بزارى بريدند و برگشت كار

بكندند موى و شخودند روى * از ايران بر آمد يكى هاى و هوى

سر سركشان گشت پر گرد و خاك * همه ديده پر خون همه جامه چاك

سوى زابلستان نهادند روى * زبان شاه گوى و روان شاه جوى

بر زال رفتند با سوگ و درد * رخان پر ز خون و سران پر ز گرد

كه زارا دليرا شها نوذرا * گوا تاج دارا مها مهترا

نگهبان ايران و شاه جهان * سر تاج داران و پشت مهان

سرت افسر از خاك جويد همى * زمين خون شاهان ببويد همى

گيايى كه رويد بران بوم و بر * نگون دارد از شرم خورشيد سر

همى داد خواهيم و زارى كنيم * به خون پدر سوگوارى كنيم

نشان فريدون به دو زنده بود * زمين نعل اسپ ورا بنده بود

بزارى و خوارى سرش را ز تن * بريدند با نامدار انجمن

همه تيغ زهر آبگون بركشيد * بكين جستن آييد و دشمن كشيد

همانا برين سوگ با ما سپهر * ز ديده فرو باردى خون به مهر

شما نيز ديده پر از خون كنيد * همه جامهء ناز بيرون كنيد

كه با كين شاهان نشايد كه چشم * نباشد پر از آب و دل پر ز خشم

همه انجمن زار و گريان شدند * چو بر آتش تيز بريان شدند

زبان داد دستان كه تا رستخيز * نبيند نيام مرا تيغ تيز

چمان چرمه در زير تخت منست * سنان دار نيزه درخت منست

ركابست پاى مرا جايگاه * يكى ترگ تيره سرم را كلاه

برين كينه آرامش و خواب نيست * همى چون دو چشمم بجوى آب نيست

روان چنان شهريار جهان * درخشنده بادا ميان مهان

شما را بداد جهان آفرين * دل آرميده بادا بآيين و دين

ز مادر همه مرگ را زاده‌ايم * برينيم و گردن و را داده‌ايم

چو گردان سوى كينه بشتافتند * بسارى سران آگهى يافتند

از يشان بشد خورد و آرام و خواب * پر از بيم گشتند از افراسياب

ازان پس به اغريرث آمد پيام * كه اى پر منش مهتر نيك نام

بگيتى بگفتار تو زنده‌ايم * همه يك بيك مر ترا بنده‌ايم

تو دانى كه دستان بزابلستان * بجايست با شاه كابلستان

چو بر زين و چون قارن رزم زن * چو خرّاد و كشواد لشكر شكن