شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١١١٩

[ پند دادن گو ، طلحند را ]

پر انديشه فرزانه را پيش خواند * ز پاسخ فراوان سخنها براند

به دو گفت كاى مرد فرهنگ جوى * يكى چارهء كار با من بگوى

همه دشت خونست و بىتن سرست * روان را گذر بر جهانداورست

نبايد كزين جنگ فرجام كار * بما بازماند بد روزگار

به دو گفت فرزانه كاى شهريار * نبايد ترا پند آموزگار

گر از من همى باز جويى سخن * بجنگ برادر درشتى مكن

فرستاده‌اى تيز نزديك اوى * سرافراز بادانش و نرم گوى

ببايد فرستاد و دادن پيام * بگردد مگر او ازين جنگ رام

به دو ده همه گنج نابرده رنج * تو جان برادر گزين كن ز گنج

چو باشد ترا تاج و انگشترى * بدينار با او مكن داورى

نگه كردم از گردش آسمان * بدين زودى او را سر آيد زمان

ز گردنده هفت اختر اندر سپهر * يكى را نديدم به دو راى و مهر

تبه گردد او هم بدين دشت جنگ * نبايد گرفتن خود اين كار تنگ

مگر مهر شاهى و تخت و كلاه * بدان تات بد دل نخواند سپاه

دگر هرچ خواهد ز اسب و ز گنج * بده تا نباشد روانش برنج

تو گر شهريارى و نيك اخترى * به كار سپهرى تواناترى

ز فرزانه بشنيد شاه اين سخن * دگر باره راى نو افگند بن

ز درد برادر پر از آب روى * گزين كرد نيك اخترى چرب‌گوى

به دو گفت گو پيش طلخند شو * بگويش كه پر درد و رنجست گو

ازين گردش رزم و اين كارزار * همى خواهد از داور كردگار

كه گرداند اندر دلت هوش و مهر * بتابى ز جنگ برادر تو چهر

بفرزانه‌اى كو بنزديك تست * فروزندهء جان تاريك تست

بپرس از شمار ده و دو و هفت * كه چون خواهد اين كار بيداد رفت

اگر چند تندى و كنداورى * هم از گردش چرخ بر نگذرى

همه گرد بر گرد ما دشمنست * جهانى پر از مردم ريمنست

همان شاه كشمير و فغفور چين * كه تنگست از ايشان بما بر زمين

نكوهيده باشيم ازين هر دو روى * هم از نامداران پر خاشجوى

كه گويند كز بهر تخت و كلاه * چرا ساخت طلخند و گو رزمگاه

بگوهر مگر همنژاد نيند * همان از گهر پاك زاده نيند

ز لشكر گر آيى بنزديك من * درفشان كنى جان تاريك من

ز دينار و ديبا و از اسب و گنج * ببخشم نمانم كه مانى برنج

هم از دست من كشور و مهر و تاج * بيابى همان ياره و تخت عاج

ز مهر برادر ترا ننگ نيست * مگر آرزويت جز از جنگ نيست

اگر پند من سربسر نشنوى * بفرجام زين بد پشيمان شوى

فرستاده آمد چو باد دمان * بنزديك طلخند تيره روان

بگفت آنچ بشنيد و بفزود نيز * ز شاهىّ و ز گنج و دينار و چيز

چو بشنيد طلخند گفتار اوى * خردمندى و راى و ديدار اوى