شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٩٦

[ فرستادن خاقان چين ، دختر را همراه مهران ستاد نزد نوشين روان ]

ز دينار و ز گوهر و طوق و تاج * همان مهر پيروزه و تخت عاج

يكى ديگر از عود هندى بزر * برو بافته چند گونه گهر

ابا هر يكى افسرى شاهوار * صد اسب و صد استر بزين و ببار

شتر بار كرده ز ديباى چين * بياراسته پشت اسبان بزين

چهل را ز ديباى زربفت‌گون * كشيده زبرجد بزر اندرون

صد اشتر ز گستردنى بار كرد * پرستنده سيصد پديدار كرد

همى بود تا هر كسى بر نشست * بر آيين چين با درفشى بدست

بفرمود خاقان پيروز بخت * كه بنهند بر كوههء پيل تخت

برو بافته شوشهء سيم و زر * بشوشه درون چند گونه گهر

درفشى درفشان بديباى چين * كه پيدا نبودى ز ديبا زمين

به صد مردش از جاى برداشتند * ز هامون بگردون برافراشتند

ز ديبا بياراست مهدى بزر * بمهد اندرون نابسوده گهر

چو سيصد پرستار با ماهروى * برفتند شادان دل و راه جوى

فرستاد فرزند را نزد شاه * سپاهى همى رفت با او به راه

پرستنده پنجاه و خادم چهل * برو بر گذشتند شادان بدل

چو پردخته شد زان بيامد دبير * بياورد مشك و گلاب و حرير

يكى نامه بنوشت ار تنگ وار * پر آرايش و بوى و رنگ و نگار

نخستين ستود آفريننده را * جهاندار و بيدار و بيننده را

كه هر چيز كو سازد اندر بوش * بران سو بود بندگان را روش

شهنشاه ايران مرا افسرست * نه پيوند او از پى دخترست

كه تا من شنيدستم از بخردان * بزرگان و بيدار دل موبدان

ز فرّ بزرگى و اورند شاه * بجستم همى راى و پيوند شاه

كه اندر جهان سر بسر دادگر * جهاندار چون او نبندد كمر

به مردى و پيروزى و دستگاه * بفرّ و بنيرو و تخت و كلاه

برادى و دانش براى و خرد * ورا دين يزدان همى پرورد

فرستادم اينك جهان بين خويش * سوى شاه كسرى بآيين خويش

بفرموده‌ام تا بود بنده‌وار * چو شايد پس پردهء شهريار

خرد گيرد از فرّ و فرهنگ اوى * بياموزد آيين و آهنگ اوى

كه بخت و خرد رهنمون تو باد * بزرگى و دانش ستون تو باد

نهادند مهر از بر مشك چين * فرستاده را داد و كرد آفرين

يكى خلعت از بهر مهران ستاد * بياراست كان كس ندارد به ياد

كه دادى كسى از مهان جهان * فرستاده را آشكار و نهان

همان نيز يارانش را هديه داد * ز دينار و ز مشكشان كرد شاد

همى رفت با دختر و خواسته * سواران و پيلان آراسته

چنين تا لب رود جيحون كشيد * بمژگان همى از دلش خون كشيد

همى بود تا رود بگذاشتند * ز خشكى بران روى برداشتند

ز جيحون دلى پر ز خون بازگشت * ز فرزند با درد انباز گشت