شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٨٦

[ آگاه شدن نوشين روان از كار هيتاليان و سپاه كشيدن به جنگ ايشان ]

يكى هفته هيتال با ترك و چين * ز اسبان نبرداشتند ايچ زين

بفرجام هيتال برگشته شد * دو بهره مگر خسته و كشته شد

بدان نامدارى كه هيتال بود * جهانى پر از گرز و كوپال بود

شگفتست كآمد بريشان شكست * سپهبد مباد ايچ با راى پست

اگر غاتفر داشتى نام و راى * نبردى سپهر آن سپه را ز جاى

چو شد مرز هيتاليان پر ز شور * بجستند از تخم بهرام گور

نو آيين يكى شاه بنشاندند * بشاهى برو آفرين خواندند

نشستست خاقان بدان روى چاج * سرافراز با لشكر و گنج تاج

ز خويشان ارجاسب و افراسياب * جز از مرز ايران نبينند بخواب

ز پيروزى لشكر غاتفر * همى بر فرازد بخورشيد سر

سزد گر نباشيم همداستان * كه خاقان نخواند چنين داستان

كه تا آن زمين پادشاهى مراست * كه دارند از و چينيان پشت راست

همه زيردستان از ايشان برنج * سپرده بديشان زن و مرد و گنج

چه بينيد يك سر كنون اندرين * چه سازيم با ترك و خاقان چين

بزرگان داننده بر خاستند * همه پاسخش را بياراستند

گرفتند يك سر برو آفرين * كه اى شاه نيك اختر و پاك دين

همه مرز هيتال آهرمنند * دو رويند و اين مرز را دشمنند

بريشان سزد هرچ آيد ز بد * هم از شاه گفتار نيكو سزد

از يشان اگر نيستى كين و درد * جز از خون آن شاه آزاد مرد

بكشتند پيروز را ناگهان * چنان شهريارى چراغ جهان

مبادا كه باشند يك روز شاد * كه هرگز نخيزد ز بيداد داد

چنينست بادافره دادگر * همان بدكنش را بد آيد بسر

ز خاقان اگر شاه راند سخن * كه دارد بدل كين و درد كهن

سزد گر ز خويشان افراسياب * بد آموز دارد دو ديده پر آب

دگر آنك پيروز شد دل گرفت * اگر زو بترسى نباشد شگفت

ز هيتال و ز لشكر غاتفر * مكن ياد و تيمار ايشان مخور

ز خويشان ارجاسب و افراسياب * ز خاقان كه بنشست ازان روى آب

بروشن روان كار ايشان بساز * تويى در جهان شاه گردن فراز

فروغ از تو گيرد روان و خرد * انوشه كسى كو روان پرورد

تو داناترى از بزرگ انجمن * نبايدت فرزانه و راى زن

ترا زيبد اندر جهان تاج و تخت * كه با فرّ و برزى و با راى و بخت

اگر شاه سوى خراسان شود * ازين پادشاهى هراسان شود

هر آن گه كه ببنند بىشاه بوم * زمان تا زمان لشكر آيد ز روم

از ايرانيان باز خواهند كين * نماند برو بوم ايران زمين

نه كس پاى بر خاك ايران نهاد * نه زين پادشاهى ببد كرد ياد

اگر شاه را راى كينست و جنگ * از و رام گردد به دريا نهنگ

چو بشنيد ز ايرانيان شهريار * ز بزم و ز پرخاش و ز كارزار