شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٨٥

[ آگاه شدن نوشين روان از كار هيتاليان و سپاه كشيدن به جنگ ايشان ]

ز بس نيزه و گرز و كوپال و تيغ * تو گفتى همى سنگ بارد ز ميغ

نهان شد بگرد اندرون آفتاب * پر از خاك شد چشم پرّان عقاب

بهشتم سوى غاتفر گشت گرد * سيه شد جهان چون شب لاژورد

شكست اندر آمد بهيتاليان * شكستى كه بستنش تا ساليان

نديدند و هر كس كزيشان بماند * بدل در همى نام يزدان بخواند

پراگنده بر هر سويى خسته بود * همه مرز پر كشته و بسته بود

همى اين بدان آن بدين گفت جنگ * نديديم هرگز چنين با درنگ

همانا نه مردم بدند آن سپاه * نشايست كردن بديشان نگاه

بچهره همه ديو بودند و دد * بدل دور ز انديشهء نيك و بد

ز ژوپين و ز نيزه و گرز و تيغ * تو گفتى ندانند راه گريغ

همه چهرهء اژدها داشتند * همه نيزه برابر بگذاشتند

همه چنگهاشان بسان پلنگ * نشد سير دلشان تو گويى ز جنگ

يكى زين ز اسبان نبرداشتند * بخفتند و بر برف بگذاشتند

خورش بارگى را همه خار بود * سوارى بخفتى دو بيدار بود

نداريم ما تاب خاقان چين * گذر كرد بايد بايران زمين

گر ايدونك فرمان برد غاتفر * ببندد بفرمان كسرى كمر

سپارد به دو شهر هيتال را * فرامش كند گرز و كوپال را

و گرنه خود از تخمه خوشنواز * گزينيم جنگاورى سرفراز

كه او شاد باشد بنوشين روان * به دو دولت پير گردد جوان

بگويد به دو كار خاقان چين * جهانى برو بر كنند آفرين

كه با فرّ و برزست و بخش و خرد * همى راستى را خرد پرورد

نهادست بر قيصران باژ و ساو * ندارند با او كسى زور و تاو

ز هيتاليان كودك و مرد و زن * برين يك سخن بر شدند انجمن

چغانى گوى بود فرخ نژاد * جهانجوى پر دانش و بخش و داد

خردمند و نامش فغانيش بود * كه با گنج و با لشكر خويش بود

بزرگان هيتال و خاقان چين * بشاهى برو خواندند آفرين

[ آگاه شدن نوشين روان از كار هيتاليان و سپاه كشيدن به جنگ ايشان ]

[ آگاه شدن نوشين روان از كار هيتاليان و سپاه كشيدن به جنگ ايشان ]

پس آگاهى آمد بشاه بزرگ * ز خاقان كه شد نامدار سترگ

ز هيتال و گردان آن انجمن * كه آمد ز خاقان بريشان شكن

ز شاه چغانى كه با بخت نو * بيامد نشست از بر تخت نو

پر انديشه بنشست شاه جهان * ز گفتار بيدار كار آگهان

بايوان بياراست جاى نشست * برفتند گردان خسرو پرست

ابا موبد موبدان اردشير * چو شاپور و چون يزدگرد دبير

همان بخردان نماينده راه * نشستند يك سر بر تخت شاه

چنين گفت كسرى كه اى بخردان * جهان گشته و كار ديده ردان

يكى آگهى يافتم ناپسند * سخنهاى ناخوب و ناسودمند

ز هيتال و ز ترك و خاقان چين * و زان مرزبانان توران زمين

بىاندازه لشكر شدند انجمن * ز چاچ و ز چين و ز ترك و ختن