شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٨٢

[ ساختن نوشين روان ، شارستان سورسان را ]

بيك دار زروان و ديگر جهود * كشنده بر آهخت و تندى نمود

بباران سنگ و بباران تير * بدادند سرها بنيرنگ شير

جهان را نبايد سپردن ببد * كه بر بدگمان بىگمان بد رسد

ز خويشان مهبود چندى بجست * كزيشان بيابد كسى تندرست

يكى دخترى يافت پوشيده روى * سه مرد گرانمايه و نيك خوى

همه گنج زروان بديشان نمود * دگر هرچ آن داشت مرد جهود

روانش ز مهبود بريان شدى * شب تيره تا روز گريان بدى

ز يزدان همى خواستى زينهار * همى ريختى خون دل بر كنار

بدرويش بخشيد بسيار چيز * زبانى پر از آفرين داشت نيز

كه يزدان گناهش ببخشد مگر * ستمگر نخواند ورا دادگر

كسى كو بود پاك و يزدان پرست * نيازد بكردار بد هيچ دست

كه گر چند بد كردن آسان بود * بفرجام زو جان هراسان بود

اگر بد دل سنگ خارا شود * نماند نهان آشكارا شود

و گر چند نرمست آواز تو * گشاده شود زو همه راز تو

ندارد نگه راز مردم زبان * همان به كه نيكى كنى در جهان

چو بىرنج باشى و پاكيزه راى * از و بهره يا بى به هر دو سراى

كنون كار زروان و مرد جهود * سر آمد خرد را ببايد ستود

اگر دادگر باشى و سرفراز * نمانى و نامت بماند دراز

تن خويش را شاه بيدادگر * جز از گور و نفرين نيارد بسر

اگر پيشه دارد دلت راستى * چنان دان كه گيتى بياراستى

چو خواهى ستايش پس از مرگ تو * خرد بايد اين تاج و اين ترگ تو

چنان كز پس مرگ نوشين روان * ز گفتار من داد او شد جوان

[ ساختن نوشين روان ، شارستان سورسان را ]

[ ساختن نوشين روان ، شارستان سورسان را ]

ازان پس كه گيتى به دو گشت راست * جز از آفرين در بزرگى نخواست

بخفتند در دشت خرد و بزرگ * بآبشخور آمد همى ميش و گرگ

مهان كهترى را بياراستند * بديهيم بر نام او خواستند

بياسود گردن ز بند زره * ز جوشن گشادند گردان گره

ز كوپال و خنجر بياسود دوش * جز آواز رامش نيامد به گوش

كسى را نبد با جهاندار تاو * بپيوست با هر كسى باژ و ساو

جهاندار دشوارى آسان گرفت * همه ساز نخچير و ميدان گرفت

نشست اندر ايوان گوهر نگار * همى راى زد با مى و ميگسار

يكى شارستان كرد بآيين روم * فزون از دو فرسنگ بالاى بوم

به دو اندرون كاخ و ايوان و باغ * بيك دست رود و بيك دست راغ

چنان بد بروم اندرون پادشهر * كه كسرى بپيمود و برداشت بهر

بر آورد زو كاخهاى بلند * نبد نزد كس در جهان ناپسند

يكى كاخ كرد اندران شهريار * به دو اندر ايوان گوهر نگار

همه شوشهء طاقها سيم و زر * بزر اندرون چند گونه گهر