شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٧٤

[ بزم ششم شاه نوشين روان با بزرگمهر و موبدان ]

ور ايدون كه حاكم بود تيز مغز * نيايد ز گفتار او كار نغز

دگر كارزارى كه هنگام جنگ * بترسد ز جان و نترسد ز ننگ

توانگر كه باشد دلش تنگ و زفت * شكم ّ زمين بهتر او را نهفت

چو بر مرد درويش كنداورى * نه كهتر نه زيبندهء مهترى

چو كژّى كند پير ناخوش بود * پس از مرگ جانش پر آتش بود

چو كاهل بود مرد برنا به كار * ازو سير گردد دل روزگار

نماند ز ناتندرستى جوان * مبادش توان و مبادش روان

چو بوزرجمهر اين سخنهاى نغز * شنيد و بدانش بياراست مغز

چنين گفت با شاه خورشيد چهر * كه بادا بكام تو روشن سپهر

چنان دان كه هر كس كه دارد خرد * بدانش روان را همى پرورد

نكوهيده ده كار بر ده گروه * نكوهيده تر نزد دانش پژوه

يكى آنك حاكم بود با دروغ * نگيرد بر مرد دانا فروغ

سپهبد كه باشد نگهبان گنج * سپاهى كه او سر بپيچد ز رنج

دگر دانشومند كو از بزه * نترسد چو چيزى بود با مزه

پزشكى كه باشد بتن دردمند * ز بيمار چون باز دارد گزند

چو درويش مردم كه نازد به چيز * كه آن چيز گفتن نيرزد بنيز

همان سفله كز هر كس آرام و خواب * ز دريا دريغ آيدش روشن آب

و گر باد نوشين به تو برجهد * سپاسى ازان بر سرت برنهد

بهفتم خردمند كايد بخشم * به چيز كسان برگمارد دو چشم

بهشتم بنادان نماينده راه * سپردن بكاهل كسى كار گاه

همان بىخرد كو نيابد خرد * پشيمان شود هم ز گفتار بد

دل مردم بىخرد بآرزوى * برين گونه آويزد اى نيك خوى

چو آتش كه گوگرد يابد خورش * گرش در نيستان بود پرورش

دل شاه نوشين روان زنده باد * سران جهان پيش او بنده باد

[ بزم ششم شاه نوشين روان با بزرگمهر و موبدان ]

[ بزم ششم شاه نوشين روان با بزرگمهر و موبدان ]

برين نيز بگذشت يك هفته ماه * نشست از بر تخت پيروز شاه

بيك دست موبد كه بودش وزير * بدست دگر يزدگرد دبير

همان گرد بر گرد او موبدان * سخن گو چو بوزرجمهر جوان

ببوزرجمهر آن زمان گفت شاه * كه اى مرد پر دانش و نيك خواه

سخنها كه جان را بود سودمند * همى مرد بىارز گردد بلند

ازو گنج گويا نگيرد كمى * شنودن بود مرد را خرمى

چنين گفت موبد ببوزرجمهر * كه اى نامورتر ز گردان سپهر

چه دانى كه بيشيش بگزايدت * چو كمّى بود روز بفزايدت

چنين داد پاسخ كه كمتر خورى * تن آسان شوى هم روان پرورى

ز كردار نيكى چو بيشى كنى * همى بر هماورد پيشى كنى

چنين گفت پس يزدگرد دبير * كه اى مرد گوينده و ياد گير

سه آهو كدامند با دل براز * كه دارند و هستند زان بىنياز