شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٦٦

[ بزم دوم شاه نوشين روان با بزرگمهر و موبدان ]

چو دانا ترا دشمن جان بود * به از دوست مردى كه نادان بود

توانگر شد آن كس كه خشنود گشت * بد و آز و تيمار او سود گشت

بآموختن گر فروتر شوى * سخن را ز دانندگان بشنوى

بگفتار گر خيره شد راى مرد * نگردد كسى خيره همتاى مرد

هران كس كه دانش فرامش كند * زبان را بگفتار خامش كند

چو دارى بدست اندرون خواسته * زر و سيم و اسبان آراسته

هزينه چنان كن كه بايدت كرد * نشايد گشاد و نبايد فشرد

خردمند كز دشمنان دور گشت * تن دشمن او را چو مزدور گشت

چو داد تن خويشتن داد مرد * چنان دان كه پيروز شد در نبرد

مگو آن سخن كاندر و سود نيست * كزان آتشت بهره جز دود نيست

مينديش از ان كان نشايد بدن * نداند كس آهن به آب آژدن

فروتن بود شه كه دانا بود * بدانش بزرگ و توانا بود

هران كس كه او كردهء كردگار * بداند گذشت از بد روزگار

پرستيدن داور افزون كند * ز دل كاوش ديو بيرون كند

بپرهيزد از هرچ ناكرد نيست * نيازارد آن را كه نازرد نيست

بيزدان گراييم فرجام كار * كه روزى ده اويست و پروردگار

از ان خوب گفتار بوزرجمهر * حكيمان همه تازه كردند چهر

يكى انجمن ماند اندر شگفت * كه مرد جوان آن بزرگى گرفت

جهاندار كسرى درو خيره ماند * سرافراز روزى دهان را بخواند

بفرمود تا نام او سر كنند * بدانگه كه آغاز دفتر كنند

ميان مهان بخت بوزرجمهر * چو خورشيد تابنده شد بر سپهر

ز پيش شهنشاه برخاستند * برو آفرينى نو آراستند

بپرسش گرفتند زو آنچ گفت * كه مغز و دلش با خرد بود جفت

زبان تيز بگشاد مرد جوان * كه پاكيزه دل بود و روشن روان

چنين گفت كز خسرو دادگر * نپيچيد بايد بانديشه سر

كجا چون شبانست ما گوسفند * و گر ما زمين او سپهر بلند

نشايد گذشتن ز پيمان اوى * نه پيچيدن از راى و فرمان اوى

بشاديش بايد كه باشيم شاد * چو داد زمانه بخواهيم داد

هنرهاش گسترده اندر جهان * همه راز او داشتن در نهان

مشو با گراميش كردن دلير * كز آتش بترسد دل نرّه شير

اگر كوه فرمانش دارد سبك * دلش خيره خوانيم و مغزش تنك

همه بد ز شاهست و نيكى ز شاه * كزو بند و چاهست و هم تاج و گاه

سر تاجور فرّ يزدان بود * خردمند ازو شاد و خندان بود

از آهرمنست آن كزو شاد نيست * دل و مغزش از دانش آباد نيست

شنيدند گفتار مرد جوان * فرو بست فرتوت را زو زبان

پراگنده گشتند زان انجمن * پر از آفرين روز و شبشان دهن

[ بزم دوم شاه نوشين روان با بزرگمهر و موبدان ]

[ بزم دوم شاه نوشين روان با بزرگمهر و موبدان ]

دگر هفته روشن دل شهريار * همى بود داننده را خواستار