شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٦٣

[ گزاريدن بزرگمهر خواب كسرى را ]

يكى بدره با هر يكى يار كرد * ببرگشتن امّيد بسيار كرد

بهر بدره‌اى بد درم ده هزار * بدان تا كند در جهان خواستار

گزارندهء خواب دانا كسى * بهر دانشى راه جسته بسى

كه بگزارد اين خواب شاه جهان * نهفته بر آرد ز بند نهان

يكى بدره آگنده او را دهند * سپاسى بشاه جهان بر نهند

بهر سو بشد موبدى كاردان * سوارى هشيوار بسيار دان

يكى از ردان نامش آزاد سرو * ز درگاه كسرى بيامد بمرو

بيامد همه گرد مرو او بجست * يكى موبدى ديد با زند و است

همى كودكان را بياموخت زند * بتندى و خشم و ببانگ بلند

يكى كودكى مهتر ايدر برش * پژوهندهء زند و استا سرش

همى خواندنديش بوزرجمهر * نهاده بران دفتر از مهر چهر

عنان را بپيچيد موبد ز راه * بيامد بپرسيد زو خواب شاه

نويسنده گفت اين نه كار منست * ز هر دانشى زند يار منست

ز موبد چو بشنيد بوزرجمهر * به دو داد گوش و بر افروخت چهر

باستاد گفت اين شكار منست * گزاريدن خواب كار منست

يكى بانگ برزد برو مرد اُست * كه تو دفتر خويش كردى درست

فرستاده گفت اى خردمند مرد * مگر داند او گرد دانا مگرد

غمى شد ز بوزرجمهر اوستاد * بگوى آنچ دارى به دو گفت ياد

نگويم من اين گفت جز پيش شاه * بدانگه كه بنشاندم پيش گاه

بدادش فرستاده اسب و درم * دگر هرچ بايستش از بيش و كم

برفتند هر دو برابر ز مرو * خرامان چو زير گل اندر تذرو

چنان هم گرازان و گويان ز شاه * ز فرمان و ز فرّ و ز تاج و گاه

رسيدند جايى كجا آب بود * چو هنگامهء خوردن و خواب بود

به زير درختى فرود آمدند * چو چيزى بخوردند و دم بر زدند

بخفت اندران سايه بوزرجمهر * يكى چادر اندر كشيده بچهر

هنوز اين گرانمايه بيدار بود * كه با او به راه اندرون يار بود

نگه كرد و پيسه يكى مار ديد * كه آن چادر از خفته اندر كشيد

ز سر تا به پايش ببوييد سخت * شد از پيش او نرم سوى درخت

چو مار سيه بر سردار شد * سر كودك از خواب بيدار شد

چو آن اژدها شورش او شنيد * بران شاخ باريك شد ناپديد

فرستاده اندر شگفتى بماند * فراوان برو نام يزدان بخواند

بدل گفت كين كودك هوشمند * بجايى رسد در بزرگى بلند

[ گزاريدن بزرگمهر خواب كسرى را ]

[ گزاريدن بزرگمهر خواب كسرى را ]

و زان بيشه پويان به راه آمدند * خرامان بنزديك شاه آمدند

فرستاده از پيش كودك برفت * بر تخت كسرى خراميد تفت

به دو گفت كاى شاه نوشين روان * تويى خفته بيدار و دولت جوان

برفتم ز درگاه شاها بمرو * بگشتم چو اندر گلستان تذرو

ز فرهنگيان كودكى يافتم * بياوردم و تيز بشتافتم