شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٦٠

[ جنگ ساختن رام برزين با نوشزاد و پند دادن پيروز نوشزاد را ]

چو آن گفته شد نامهء او بداد * بفرمان كه فرمود با نوش زاد

سپه كردن و جنگ را ساختن * و ز آزرم او مغز پرداختن

چو آن نامه بر خواند مرد كهن * شنيد از فرستاده چندى سخن

بدانگه كه خيزد خروش خروس * ز درگاه بر خاست آواى كوس

سپاهى بزرگ از مداين برفت * بشد رام برزين سوى جنگ تفت

پس آگاهى آمد سوى نوش زاد * سپاه انجمن كرد و روزى بداد

همه جاثليقان و بطريق روم * كه بودند زان مرز آباد بوم

سپهدار شماس پيش اندرون * سپاهى همه دست شسته به خون

بر آمد خروش از در نوش زاد * بجنبيد لشكر چو دريا ز باد

بهامون كشيدند يك سر ز شهر * پر از جنگ سر دل پر از كين و زهر

چو گرد سپه رام برزين بديد * بزد ناى رويين و صف بركشيد

ز گرد سواران جوشنوران * گراييدن گرزهاى گران

دل سنگ خارا همى بر دريد * كسى روى خورشيد تابان نديد

بقلب سپاه اندرون نوش زاد * يكى ترگ رومى بسر بر نهاد

سپاهى بد از جاثليقان روم * كه پيدا نبد از پى نعل بوم

تو گفتى مگر خاك جوشان شدست * هوا بر سر او خروشان شدست

زره دار گردى بيامد دلير * كجا نام او بود پيروز شير

خروشيد كاى نامور نوش زاد * سرت را كه پيچيد چونين ز داد

بگشتى ز دين كيومرثى * هم از راه هوشنگ و طهمورثى

مسيح فريبنده خود كشته شد * چو از دين يزدان سرش گشته شد

ز دين آوران كين آن كس مجوى * كجا كار خود را ندانست روى

اگر فرّ يزدان برو تافتى * جهود اندرو راه كى يافتى

پدرت آن جهاندار آزاد مرد * شنيدى كه با روم و قيصر چه كرد

تو با او كنون جنگ سازى همى * سرت به آسمان بر فرازى همى

بدين چهر چون ماه و اين فرّ و برز * برين يال و كتف و برين دست و گرز

نبينم خرد هيچ نزديك تو * چنين خيره شد جان تاريك تو

دريغ آن سر و تاج و نام و نژاد * كه اكنون همى داد خواهى بباد

تو با شاه كسرى بسنده نه‌اى * و گر پيل و شير دمنده نه‌اى

چو دست و عنان تو اى شهريار * بايوان شاهان نديدم نگار

چو پاى و ركيب تو و يال تو * چنين شورش و دست و كوپال تو

نگارندهء چين نگارى نديد * زمانه چو تو شهريارى نديد

جوانى دل شاه كسرى مسوز * مكن تيره اين آب گيتى فروز

پياده شو از باره زنهار خواه * به خاك افگن اين گرز و رومى كلاه

اگر دور از ايدر يكى باد سرد * نشاند به روى تو بر تيره گرد

دل شهريار از تو بريان شود * ز روى تو خورشيد گريان شود

بگيتى همه تخم زفتى مكار * ستيزه نه خوب آيد از شهريار

گر از راى من سر بيك سو برى * بلندى گزينى و كنداورى