شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٦

[ رزم بارمان و قباد و كشته شدن قباد ]

دژم گشت سالار بسيار هوش * ز گفت برادر بر آمد به جوش

ز خشمش سرشك اندر آمد به چشم * از آن لشكر گشن بد جاى خشم

ز چندان جوان مردم جنگجوى * يكى پير جويد همى رزم اوى

دل قارن آزرده گشت از قباد * ميان دليران زبان برگشاد

كه سال تو اكنون بجايى رسيد * كه از جنگ دستت ببايد كشيد

توئى مايه‌ور كدخداى سپاه * همى بر تو گردد همه راى شاه

به خون گر شود لعل مويى سپيد * شوند اين دليران همه نااميد

شكست اندر آيد بدين رزم گاه * پر از درد گردد دل نيك خواه

نگه كن كه با قارن رزم زن * چه گويد قباد اندران انجمن

بدان اى برادر كه تن مرگ راست * سر رزم زن سودن ترگ راست

ز گاه خجسته منوچهر باز * از امروز بودم تن اندر گداز

كسى زنده بر آسمان نگذرد * شكارست و مرگش همى بشكرد

يكى را بر آيد بشمشير هوش * بدانگه كه آيد دو لشكر به جوش

تنش كرگس و شير درّنده راست * سرش نيزه و تيغ برنده راست

يكى را ببستر بر آيد زمان * همى رفت بايد ز بن بىگمان

اگر من روم زين جهان فراخ * برادر بجايست با برز و شاخ

يكى دخمهء خسروانى كند * پس از رفتنم مهربانى كند

سرم را بكافور و مشك و گلاب * تنم را بدان جاى جاويد خواب

سپار اى برادر تو پدرود باش * هميشه خرد تار و تو پود باش

بگفت اين و بگرفت نيزه بدست * بآوردگه رفت چون پيل مست

چنين گفت با رزم زن بارمان * كه آورد پيشم سرت را زمان

ببايست ماندن كه خود روزگار * همى كرد با جان تو كارزار

چنين گفت مر بارمان را قباد * كه يك چند گيتى مرا داد داد

بجايى توان مرد كايد زمان * بيايد زمان يك زمان بىگمان

بگفت و بر انگيخت شبديز را * بداد آرميدن دل تيز را

ز شبگير تا سايه گسترد هور * همى اين بران آن برين كرد زور

بفرجام پيروز شد بارمان * بميدان جنگ اندر آمد دمان

يكى خشت زد بر سرين قباد * كه بند كمرگاه او برگشاد

ز اسپ اندر آمد نگونسار سر * شد آن شير دل پير سالار سر

بشد بارمان نزد افراسياب * شكفته دو رخسار با جاه و آب

[ يكى خلعتش داد كاندر جهان * كس از كهتران نستد آن از مهان ]

چو او كشته شد قارن رزمجوى * سپه را بياورد و بنهاد روى

دو لشكر بكردار درياى چين * تو گفتى كه شد جنب جنبان زمين

درخشيدن تيغ الماس‌گون * شده لعل و آهار داده به خون

بگرد اندرون همچو درياى آب * كه شنگرف بارد برو آفتاب

[ پر از نالهء كوس شد مغز ميغ * پر از آب شنگرف شد جان تيغ ]

بهر سو كه قارن بر افگند اسپ * همى تافت آهن چو آذر گشسپ