شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٥٢

[ رزم كردن نوشين روان با فرفوريوس رومى و گرفتن قالينيوس و انطاكيه ]

همه حصن بىتن سر و پاى بود * تن بىسرانشان دگر جاى بود

غو زينهارى و جوش زنان * بر آمد چو زخم تبيره زنان

از ايشان هر آن كس كه پر مايه بود * بگنج و به مردى گران پايه بود

ببستند بر پيل و كردند بار * خروش آمد و نالهء زينهار

نبخشود بر كس بهنگام رزم * نه بر گنج دينار بر گاه بزم

و زان جايگه لشكر اندر كشيد * بره بر دزى ديگر آمد پديد

كه در بند او گنج قيصر بدى * نگهدار آن دز توانگر بدى

كه آرايش روم بد نام اوى * ز كسرى بر آمد بفرجام اوى

بدان دز نگه كرد بيدار شاه * هنوز اندرو نارسيده سپاه

بفرمود تا تيرباران كنند * هوا چون تگرگ بهاران كنند

يكى تاجور خود بلشكر نماند * بران بوم و بر خار و خاور نماند

همه گنج قيصر بتاراج داد * سپه را همه بدره و تاج داد

بر آورد زان شارستان رستخيز * همه بر گرفتند راه گريز

خروش آمد از كودك و مرد و زن * همه پير و برنا شدند انجمن

بپيش گرانمايه شاه آمدند * غريوان و فريادخواه آمدند

كه دستور و فرمان و گنج آن تست * بروم اندرون رزم و رنج آن تست

بجان ويژه زنهار خواه توايم * پرستار فرّ كلاه توايم

بفرمود پس تا نكشتند نيز * بر ايشان ببخشود بسيار چيز

[ رزم كردن نوشين روان با فرفوريوس رومى و گرفتن قالينيوس و انطاكيه ]

[ رزم كردن نوشين روان با فرفوريوس رومى و گرفتن قالينيوس و انطاكيه ]

و زان جايگه لشكر اندر كشيد * از آرايش روم برتر كشيد

نوندى ز گفتار كارآگهان * بيامد بنزديك شاه جهان

كه قيصر سپاهى فرستاد پيش * ازان نامداران و گردان خويش

بپيش اندرون پهلوانى سترگ * بجنگ اندرون هر يكى همچو گرگ

بروميش خوانند فرفوريوس * سوارى سرافراز با بوق و كوس

چو اين گفته شد پيش بيدار شاه * پديد آمد از دور گرد سپاه

بخنديد زان شهريار جهان * به دو گفت كين نيست از ما نهان

كجا جنگ را پيش ازين ساختيم * ز انديشه هر گونه پرداختيم

كى تا جور بر لب آورد كف * بفرمود تا بركشيدند صف

سپاهى بيامد بپيش سپاه * بشد بسته بر گرد و بر باد راه

شده نامور لشكرى انجمن * يلان سرافراز شمشير زن

همه جنگ را تنگ بسته ميان * بزرگان و فرزانگان و كيان

به خون آب داده همه تيغ را * بدان تيغ برّنده مر ميغ را

سپه را نبد بيشتر زان درنگ * كه نخچير گيرد ز بالا پلنگ

بهر سو ز رومى تلى كشته بود * دگر خسته از جنگ برگشته بود

بشد خسته از جنگ فرفوريوس * دريده درفش و نگونسار كوس

سواران ايران بسان پلنگ * بهامون كجا غرمش آيد بچنگ

پس روميان در همى تاختند * در و دشت از يشان بپرداختند

چنان هم همى رفت با ساز جنگ * همه نيزه و گرز و خنجر بچنگ