شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٤٩

[ سپاه كشيدن نوشين روان به جنگ قيصر روم ]

نهادند بر نامه بر مهر شاه * سوارى گزيدند زان بارگاه

چنانچون ببايست چيره زبان * جهان ديده و گرد و روشن روان

فرستاده با نامهء شهريار * بيامد بر قيصر نامدار

برو آفرين كرد و نامه بداد * همان راى كسرى برو كرد ياد

سخنهاش بشنيد و نامه بخواند * بپيچيد و اندر شگفتى بماند

ز گفتار كسرى سرافراز مرد * بُرو پر ز چين كرد و رخساره زرد

نويسنده را خواند و پاسخ نوشت * پديدار كرد اندر و خوب و زشت

سر خامه چون كرد رنگين بقار * نخست آفرين كرد بر كردگار

نگارندهء بر كشيده سپهر * كزويست پرخاش و آرام و مهر

بگيتى يكى را كند تا جور * وزو به يكى پيش او با كمر

اگر خود سپهر روان زان تست * سر مشترى زير فرمان تست

بديوان نگه كن كه رومى نژاد * بتخم كيان باژ هرگز نداد

تو گر شهريارى نه من كهترم * همان با سر و افسر و لشكرم

چه بايست پذيرفت چندين فسوس * ز بيم پى پيل و آواى كوس

بخواهم كنون از شما باژ و ساو * كه دارد بپرخاش با روم تاو

بتاراج بردند يك چند چيز * گذشت آن ستم بر نگيريم نيز

ز دشت سواران نيزه وران * بر آريم گرد از كران تا كران

نه خورشيد نوشين روان آفريد * و گر بستد از چرخ گردان كليد

كه كس را نخواند همى از مهان * همه كام او يابد اندر جهان

فرستاده را هيچ پاسخ نداد * بتندى ز كسرى نيامدش ياد

چو مهر از بر نامه بنهاد گفت * كه با تو صليب و مسيحست جفت

فرستاده با او نزد هيچ دم * دژم ديد پاسخ بيامد دژم

بيامد بر شهر ايران چو گرد * سخنهاى قيصر همه ياد كرد

[ سپاه كشيدن نوشين روان به جنگ قيصر روم ]

[ سپاه كشيدن نوشين روان به جنگ قيصر روم ]

چو بر خواند آن نامه را شهريار * بر آشفت با گردش روزگار

همه موبدان و ردان را بخواند * از ان نامه چندى سخنها براند

سه روز اندران بود با راى زن * چه با پهلوانان لشكر شكن

چهارم بران راست شد راى شاه * كه راند سوى جنگ قيصر سپاه

بر آمد ز در نالهء گاو دم * خروشيدن ناى و رويينه خم

بآرام اندر نبودش درنگ * همى از پى راستى جست جنگ

سپه بر گرفت و بنه بر نهاد * ز يزدان نيكى دهش كرد ياد

يكى گرد بر شد كه گفتى سپهر * بدرياى قير اندر اندود چهر

بپوشيد روى زمين را بنعل * هوا يك سر از پرنيان گشت لعل

نبد بر زمين پشه را جايگاه * نه اندر هوا باد را ماند راه

ز جوش سواران و ز گرد پيل * زمين شد بكردار درياى نيل

جهاندار با كاويانى درفش * همى رفت با تاج و زرينه كفش

همى برشد آوازشان بر دو ميل * بپيش سپاه اندرون كوس و پيل

پس پشت و پيش اندر آزادگان * همى رفته تا آذرابادگان