شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٣٦

آغاز داستان [ اندرز كردن نوشين روان ، سرداران ايران را ]

خروشان شد آن نرگسان دژم * همان سرو آزاده شد پشت خم

دل شاد و بىغم پر از درد گشت * چنين روز ما ناجوانمرد گشت

بدانگه كه مردم شود سير شير * شتاب آورد مرگ و خواندش پير

چل و هشت بد عهد نوشين روان * تو بر شست رفتى نمانى جوان

[ نوشين روان ]

[ نوشين روان ]

پادشاهى كسرى نوشين روان چهل و هشت سال بود

پادشاهى كسرى نوشين روان چهل و هشت سال بود

آغاز داستان [ اندرز كردن نوشين روان ، سرداران ايران را ]

آغاز داستان [ اندرز كردن نوشين روان ، سرداران ايران را ]

چو كسرى نشست از بر تخت عاج * بسر بر نهاد آن دل افروز تاج

بزرگان گيتى شدند انجمن * چو بنشست سالار با راى زن

سر نامداران زبان برگشاد * ز دادار نيكى دهش كرد ياد

چنين گفت كز كردگار سپهر * دل ما پر از آفرين باد و مهر

كزويست نيك و به دويست كام * ازو مستمنديم و زو شادكام

ازويست فرمان و زويست مهر * بفرمان اويست بر چرخ مهر

ز راى و ز تيمار او نگذريم * نفس جز بفرمان او نشمريم

بتخت مهى بر هر آن كس كه داد * كند در دل او باشد از داد شاد

هر آن كس كه انديشهء بد كند * بفرجام بد با تن خود كند

ز ما هرچ خواهند پاسخ دهيم * بخواهشگران روز فرخ نهيم

از انديشهء دل كس آگاه نيست * بتنگى دل اندر مرا راه نيست

اگر پادشا را بود پيشه داد * بود بىگمان هر كس از داد شاد

از امروز كارى بفردا ممان * كه داند كه فردا چه گردد زمان

گلستان كه امروز باشد ببار * تو فردا چنى گل نيايد به كار

بدانگه كه يا بى تن زورمند * ز بيمارى انديش و درد و گزند

پس زندگى ياد كن روز مرگ * چنانيم با مرگ چون باد و برگ

هر آنگه كه در كار سستى كنى * همه راى ناتندرستى كنى

چو چيره شود بر دل مرد رشك * يكى دردمندى بود بىپزشك

دل مرد بيكار و بسيار بسارگوى * ندارد بنزد كسان آبروى

و گر بر خرد چيره گردد هوا * نخواهد بديوانگى برگوا

بكژّى ترا راه نزديكتر * سوى راستى راه باريكتر

بكارى كزو پيش دستى كنى * به آيد كه كندى و سستى كنى

اگر جفت گردد زبان بر دروغ * نگيرد ز بخت سپهرى فروغ

سخن گفتن كژ ز بيچارگيست * ببيچارگان بر ببايد گريست

چو برخيزد از خواب شاه از نخست * ز دشمن بود ايمن و تندرست

خردمند و ز خوردنى بىنياز * فزونى برين رنج و در دست و آز

و گر شاه با داد و بخشايشست * جهان پر ز خوبى و آسايشست

و گر كژّى آرد بداد اندرون * كبستش بود خوردن و آب خون