شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٣٣

[ آويختن خسرو ، مزدك را و كشتن او ]

ز مزدك شنيد اين سخنها قباد * بسالار فرمود تا بار داد

چنين گفت مزدك بپرمايه شاه * كه اين جاى تنگست و چندان سپاه

همانا نگنجند در پيش شاه * بهامون خرامد كندشان نگاه

بفرمود تا تخت بيرون برند * ز ايوان شاهى بهامون برند

بدشت آمد از مزدكى صدهزار * برفتند شادان بر شهريار

چنين گفت مزدك بشاه زمين * كه اى برتر از دانش بآفرين

چنان دان كه كسرى نه بر دين ماست * ز دين سركشيدن ورا كى سزاست

يكى خط دستش ببايد ستد * كه سر بازگرداند از راه بد

بپيچاند از راستى پنج چيز * كه دانا برين پنج نفزود نيز

كجا رشك و كينست و خشم و نياز * بپنجم كه گردد برو چيره آز

تو چون چيره باشى برين پنج ديو * پديد آيدت راه كيهان خديو

ازين پنج ما را زن و خواستست * كه دين بهى در جهان كاستست

زن و خواسته باشد اندر ميان * چو دين بهى را نخواهى زيان

كزين دو بود رشك و آز و نياز * كه با خشم و كين اندر آيد براز

همى ديو پيچد سر بخردان * ببايد نهاد اين دو اندر ميان

چو اين گفته شد دست كسرى گرفت * به دو مانده بد شاه ايران شگفت

ازو نامور دست بستد بخشم * بتندى ز مزدك بخوابيد چشم

بمزدك چنين گفت خندان قباد * كه از دين كسرى چه دارى به ياد

چنين گفت مزدك كه اين راه راست * نهانى نداند نه بر دين ماست

همانگه ز كسرى بپرسيد شاه * كه از دين به بگذرى نيست راه

به دو گفت كسرى چو يابم زمان * بگويم كه كژّست يك سر گمان

چو پيدا شود كژّى و كاستى * درفشان شود پيش تو راستى

به دو گفت مزدك زمان چند روز * همى خواهى از شاه گيتى فروز

ورا گفت كسرى زمان پنج ماه * ششم را همه بازگويم بشاه

برين بر نهادند و گشتند باز * بايوان بشد شاه گردن فراز

فرستاد كسرى بهر جاى كس * كه داننده‌يى ديد و فريادرس

كس آمد سوى خرّه اردشير * كه آنجا بد از داد هرمزد پير

ز اصطخر مهر آذر پارسى * بيامد بدرگاه با يار سى

نشستند دانش پژوهان بهم * سخن رفت هر گونه از بيش و كم

بكسرى سپردند يك سر سخن * خردمند و دانندگان كهن

چو بشنيد كسرى بنزد قباد * بيامد ز مزدك سخن كرد ياد

كه اكنون فراز آمد آن روزگار * كه دين بهى را كنم خواستار

گر ايدونك او را بود راستى * شود دين زردشت بر كاستى

پذيرم من آن پاك دين ورا * بجان برگزينم گزين ورا

چو راه فريدون شود نادرست * عزيز مسيحى و هم زند و است

سخن گفتن مزدك آيد بجاى * نبايد بگيتى جزو رهنماى

ور ايدونك او كژّ گويد همى * ره پاك يزدان نجويد همى