شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠١

[ پادشاهى او هفت سال بود بر تخت نشستن نوذر ]

چنانچون فريدون مرا داده بود * ترا دادم اين تاج شاه آزمود

چنان دان كه خوردى و بر تو گذشت * بخوشتر زمان باز بايدت گشت

نشانى كه ماند همى از تو باز * بر آيد برو روزگار دراز

نبايد كه باشد جز از آفرين * كه پاكى نژاد آورد پاك دين

[ نگر تا نتابى ز دين خداى * كه دين خداى آورد پاك راى ]

كنون نو شود در جهان داورى * چو موسى بيايد بپيغمبرى

پديد آيد آنگه بخاور زمين * نگر تا نتابى بر او بكين

به دو بگرو آن دين يزدان بود * نگه كن ز سر تا چه پيمان بود

تو مگذار هرگز ره ايزدى * كه نيكى ازويست و هم زو بدى

از ان پس بيايد ز تركان سپاه * نهند از بر تخت ايران كلاه

ترا كارهاى درشتست پيش * گهى گرگ بايد بدن گاه ميش

[ گزند تو آيد ز پور پشنگ * ز توران شود كارها بر تو تنگ ]

[ بجوى اى پسر چون رسد داورى * ز سام و ز زال آنگهى ياورى ]

[ وزين نو درختى كه از پشت زال * بر آمد كنون بر كشد شاخ و يال ]

[ از و شهر توران شود بىهنر * بكين تو آيد همان كينه‌ور ]

بگفت و فرود آمد آبش به روى * همى زار بگريست نوذر به روى

[ بىآنكش بدى هيچ بيماريى * نه از دردها هيچ آزاريى ]

دو چشم كيانى بهم بر نهاد * بپژمرد و برزد يكى سرد باد

شد آن نامور پر هنر شهريار * بگيتى سخن ماند زو يادگار

چو سوگ پدر شاه نوذر بداشت * ز كيوان كلاه كيى بر فراشت

بتخت منوچهر بر بار داد * بخواند انجمن را و دينار داد

برين بر نيامد بسى روزگار * كه بيدادگر شد سر شهريار

ز گيتى بر آمد بهر جاى غو * جهان را كهن شد سر از شاه نو

چو او رسمهاى پدر در نوشت * ابا موبدان و ردان تيز گشت

همى مردمى نزد او خوار شد * دلش بردهء گنج و دينار شد

كديور يكايك سپاهى شدند * دليران سزاوار شاهى شدند

چو از روى كشور بر آمد خروش * جهانى سراسر بر آمد به جوش

بترسيد بيدادگر شهريار * فرستاد كس نزد سام سوار

بسگسار مازندران بود سام * فرستاد نوذر بر او پيام

خداوند كيوان و بهرام و هور * كه هست آفرينندهء پيل و مور

نه دشوارى از چيز برتر منش * نه آسانى از اندك اندر بوش

همه با توانايى او يكيست * اگر هست بسيار و گر اندكيست