شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٠٩

[ آمدن شنگل با هفت پادشاه نزد بهرام گور ]

هران را كه ما تاج داديم و تخت * ز يزدان شناسيد و ز داد و بخت

نكوشم بآگندن گنج من * نخواهم پراگنده كرد انجمن

يكى گنج خواهم نهادن ز داد * كه باشد روانم پس از مرگ شاد

برين نيز گر خواست يزدان بود * دل روشن از بخت خندان بود

برين نيكويها فزايش كنيم * سوى نيك بختى نمايش كنيم

گر از لشكر و كارداران من * ز خويشان و جنگى سواران من

كسى رنج بگزيد و با من نگفت * همى دارد آن كژّى اندر نهفت

ورا از تن خويش باشد بزه * بزه كى گزيند كسى بىمزه ( ؟ )

منم پيش يزدان ازو داد خواه * كه در چادر ابر بنهفت ماه

شما را مگر ديگرست آرزوى * كه هر كس دگر گونه باشد بخوى

بگوييد گستاخ با من سخن * مگر نو كنم آرزوى كهن

همه گوش داريد و فرمان كنيد * ازين پند آرايش جان كنيد

بگفت اين و بنشست بر تخت داد * كلاه كيانى بسر بر نهاد

بزرگان برو خواندند آفرين * كه بىتو مبادا كلاه و نگين

چو دانا بود شاه پيروز بخت * بنازد به دو كشور و تاج و تخت

ترا مردى و دانش و فرّهى * فزون آمد از تخت شاهنشهى

بزرگى و هم دانش و هم نژاد * چو تو شاه گيتى ندارد به ياد

كنون آفرين بر تو شد ناگزير * ز ما هر كه هستيم برنا و پير

هم آزادىء تو بيزدان كنيم * دگر پيش آزاد مردان كنيم

برين تخت ارزانيانست شاه * بداد و بپيروزى و دستگاه

همه مردگان را برآرى ز خاك * بداد و ببخشش بگفتار پاك

خداوند دارنده يار تو باد * سر اختر اندر كنار تو باد

برفتند بارامش از پيش تخت * بزرگان و فرزانهء نيك بخت

نشست آن زمان شاه و لشكر بر اسپ * بيامد سوى خان آذر گشسپ

بسى زرّ و گوهر بدرويش داد * نياز آنك بنهفت ازو بيش داد

پرستندهء آتش زردهشت * همى رفت با باژ و برسم بمشت

سپينود را پيش او برد شاه * بياموختش دين و آيين و راه

بشستش بدين به و آب پاك * ازو دور شد گرد و زنگار و خاك

در تنگ زندانها باز كرد * بهر سو درم دادن آغاز كرد

[ آمدن شنگل با هفت پادشاه نزد بهرام گور ]

[ آمدن شنگل با هفت پادشاه نزد بهرام گور ]

پس آگاه شد شنگل از كار شاه * ز دختر كه شد شاه را پيش گاه

بديدار ايران بدش آرزوى * بر دختر شاه آزاده خوى

فرستاد هندى فرستاده‌يى * سخن گوى مردى و آزاده‌يى

يكى عهد نو خواست از شهريار * كه دارد بخان اندرون يادگار

بنوّى جهاندار عهدى نوشت * چو خورشيد تابان بباغ بهشت

يكى پهلوى نامه از خطّ شاه * فرستاده آورد و بنمود راه

فرستاده چون نزد شنگل رسيد * سپهدار قنّوج خطّش بديد